#او_مرا_کشت_پارت_256
همه به طرفش برگشتن.
راحیل: سلام عزیزم کی اومدی؟
- والا شما انقدر محو حرف‌های عاشقانه‌ی رایان بودید، متوجه نشدید!
- می‌بینی عزیزم رایان چقدر رمانتیکه؟
- آره خیلی، فقط زیادیش ممکنه ضرر داشته باشه!
- شما نگران نباش شراره عشق اول و آخرمه.
- در مورد اون چند تا قبلی هم همین رو می‌گفتی.
راحیل: امیر!
- اشکال نداره راحیل جان بذار راحت باشه، شراره می‌دونه که من چقدر دوستش دارم.
من: گذشته‌ی آدم‌ها به خودشون مربوطه. من به گذشته‌ی رایان کاری ندارم، از این به بعد برام مهمه. هر کسی ممکنه که گذشته‌ی خوبی نداشته باشه، مگه نه مهندس؟
امیر با عصبانیت نگاهم کرد.
رایان: دیدی گفتم امیر خان؟ من شانس آوردم که کسی مثل شراره سر راهم قرار گرفت.
دیگه امیر چیزی نگفت.
آریا که اومد شام رو کشیدن، رایان همه‌ش مواظب بود که بهم بد نگذره. به نظرم یکم داشت زیاده روی می‌کرد، انگار با این کارش می‌خواست حرص امیر رو دربیاره، اتفاقا موفق هم بود، چون امیر تمام مدت عصبانی بود و فقط با غذای بازی می‌کرد.
غذا که تموم شد، همه برگشتیم سرجامون.
رایان: ببخشید امشب گفتم همه این‌جا جمع بشید چون می‌خوام یه خبر مهم بهتون بدم.
همه با هم به رایان نگاه کردیم.
رایان دستش رو کرد تو جیبش و یه جعبه در آورد و رو کرد به من.
- ببخشید عزیزم نمی‌خواستم این‌جوری بهت درخواست بدم؛ ولی دیگه طاقت نداشتم.
در جعبه رو باز کرد. یه انگشتر خیلی قشنگ با یه نگین بزرگ وسطش توی جعبه بود.
- با من ازدواج می‌کنی؟
همه دهنشون باز مونده بود.
امیر رو پیشونیش عرق نشسته بود، همه‌ش پاهاش رو تکون می‌داد.
می‌تونستم صدای نفس‌های عصبیش رو بشنوم.
romangram.com | @romangram_com