#او_مرا_کشت_پارت_255
زهرا با اخم گفت.
- تو کمد من. اصلا به جهنم، به من چه وقتی تو زرد از آب در اومد می‌فهمی.
- باشه، انقدر غر زدی که داره دیرم می‌شه.
زهرا با غر غر رفت تو اتاقش و با لباس اومد بیرون. لباس زود انداخت رو تخت و رفت.
«ببخش زهرا نمی‌خوام ناراحتت کنم؛ ولی مجبورم این کار رو بکنم، به صلاح همه‌ست.»
حاضر شدم. آرایش هم کردم و موهام رو هم صاف فرق کج گذاشتم. رژ زرشکیم رو که تازه خریده بودمش رو زدم.
از خونه بیرون رفتم.
ساعت نزدیک ۸ بود که به آدرس رسیدم.
یه خونه‌ی ویلایی بالای شهر بود.
زنگ زدم، در رو باز کردن و رفتم تو.
خونه حیاط بزرگی داشت و از وسط حیاط چند تا پله به داخل ساختمون می‌خورد.
خونه دوبلکس بود.
از پله‌ها بالا رفتم و زنگ در ورودی رو زدم، مریم خانوم در رو باز کرد.
- سلام خانم خوش آمدید.
رفتم داخل، یه سالن بزرگ با وسایل خیلی شیک بود. دیزاین خونه یه طرفش مبل سلطنتی طلایی با روکش قرمز بود و سمت دیگه‌ی پذیرایی ست کرم قهوه‌ای بود.
رایان اومد جلو.
- سلام عزیزم خوش اومدی.
مانتوم رو دادم به مستخدم و به همراه رایان به سمت پذیرایی رفتم.
نازی باهام سلام و احوالپرسی کرد، راحیل هم همین طور؛ ولی هردوشون یه جوری بود.
رایان اومد و کنارم نشست.
- خوبی عزیزم؟ دلم برات تنگ شده بود.
نازی: شما که همه‌ش همدیگه رو می‌بینید!
- چکار کنم هر چی شراره رو می‌بینم بیشتر عاشقش می‌شم، یه ذره که ازش دورم می‌شم برایش تنگ می‌شه.
امیر: سلام.
romangram.com | @romangram_com