رمان نیاز

#نیاز_پارت_452

-نياز ... نياز ... بي معرفت من ميخواستم تو غربت تنها نباشي ... بيست روز تعطيلي رو چه جوري ميخواي بگذروني ... شيما اينها هم هي لج كردند گفتن ميخوان ببيننت ... خالم هم از كريستف شنيده كه دختر خوبي هستي كچلم كرده تا ببينتت ... حالا تو بگو با اين همه شرايط و اوضاع كه راه حلِ همش اومدنه تو به بلژيكه من چي كار ميكردم ... ميخواستي نيام پيشت ؟ اينجا هم اگه بمونم با هزار بدبختي بايد راضيت كنم تا با هم بريم بيرون ... تو دو روز بيا ... اگه بهت بد گذشت به خودم بگو بي سر صدا برت ميگردونم ...
-كيان من يه چيزيو نميفهمم ... چرا من رو بايد به خالت نشون بدي ... مگه تو هموني نبودي كه ميگفتي من به تو نميام ... مگه نگفتي من بي خانوادم ... خب الان كدوم در به كدوم تخته خورده كه شرايط اينقدر يكباره عوض شد ... چرا من بايد به فاميل گرانبهاتون معرفي بشم ...
-نياز ... اروم باش ... اينقدر حرص نخور ... دليل و جواب همه سوالهات اينه كه من ميخوامت ... اگر من نميخواستمت نه ماماني بود و نه خاله اي ... نياز من ميخوام بهم فرصت بدي تا جبران كنم ...
-جبرانه. چي ... من كه گفتم خيلي وقته كه بخشيدمت ... ادم مسايل مهم رو تو زندگيش تابو ميكنه اخه موضوع بين من و تو بي ارزش تر از اين حرفهاست كه من بخوام تو زندگيم دخيل بدونمش ... كيان خودت رو نه مديون بدون نه گ*ن*ا*هگار و نه مقصر ... اين اشتباه از سمت جفتمون بود ... الان وقتي هر دومون ااز هم دلخور نيستيم تو جبران چي رو ميخواي بكني ... من تنها خواسته اي كه ازت دارم اينه كه به جاي جبران بذاري تو حال خودم باشم ... پا پيچم نشو ...
-دِ نميفهمي ... نميفهمي ... اگه ميفهميدي الان اينجا اين رو نميگفتي ... نياز تو هر كاري كني براي مني ... اصلا بذار يه جوره ديگه بگم ... ببين نميتونم يه روز نبينمت ... نميتونم ... خيلي سادست ...
ديگه رسيده بوديم ... همزمان كه خواستم از ماشين پياده بشم گفتم
-به درك كه نميتوني ... اما من خيلي خوب ميتونم ... خستم كردي ...
خودش هم از ماشين پياده شد و دنبالم اومد ...
-نياز ... باز داري بچه بازي ميكني ... باشه بي خيال اين موضوع بشيم ... خوبه ؟
اهسته برگشتم نگاهش كردم و گفتم ...
-قول ميدي كه ديگه بحثي تو اين زمينه به ميون نكشي ...
-با اينكه سر حرفم هستم ... باشه سعي ميكنم حرفي نزنم ...
از لجبازيش پوزخندي زدم و گفتم ...
-ميتوني اين قرار رو با مامانت كنسل كني ...
-هر كاري بخواه جز اين يه دونه ... اون الان منتظرمونه ...
نفسي از روي كلافگي كشيدم و گفتم ...
-واي كيان از دست تو ... تو لابي منتظر باش تا برم يه لباس براي خودم بيارم ...
-باشه ... منم اتاقت رو چك آوت ميكنم ...
با تعجب و عصبانيت. برگشتم به سمتش و گفتم ...
-نه ... من زود بر ميگردم ...
-حالا تو برو وسيله هات رو جمع كن بعد با هم حرف ميزنيم ... هر چي داري بيار چون در هر صورت بهتره كه چك آوت كني،
كم بيراه نميگفت ...
بي صدا رفتم بالا و وسيله هام رو جمع كردم ... لباسم رو عوض كردم، و يك شلوار جين پوشيدم با يك سوييشرت قرمز رنگ ...
چمدونم رو گذاشتم دم در تا اتاق رو چك كنم ...

@romangram_com