رمان نیاز

#نیاز_پارت_449

ديگه حرفي نزديم و رفتيم تو ماشين نشستيم ...
-چقدر هوا اينجا سرده ...
-اره بايد كاپشن هاي ضخيم بپوشي ...
-حالا بعدا ميرم براي خودم ميخرم ...
هنوز چند دقيقه نميشد توي راه بوديم كه كيان موبايلش رو زد رو صدا پخش كن ...
-سلام كيان جان ...
-الو شيما ... سلام ... چطوري ...
-مرسي پسرم ... تو خوبي ... رسيدي؟ تونستي ببينيش؟..باز دعوا كه نكردين ...
-خودش اينجا نشسته ... صدات رو ميشنوه ...
كمي از كاري كه كرده بود جا خوردم اما باز خودم رو كنترل كردم و گفتم ...
-سلام شيما جون ...
-سلام دختر نازم ... خوبي نيازم ؟ خوش اومدي گلم ...
-ممنونم عزيزم ... كاوه خان خوب هستند ... خودتون خوبيد ...
-اره عزيزم اون هم اينجا كنارم نشسته ... سلام ميرسونه ... خوش ميگذره ...
-سلامت باشن ... جاتون خيلي خاليه ...
-شما خوش باشين انگار ما خوشيم ... حالا كي ميايد پيش من ؟
به كيان نگاهي كردم و خواستم بهش بگم كه خودت يجوري جواب من رو بهشون بده كه ديدم خنده با مزه اي رو صورتش نشسته و شونه هاش رو بالا انداخته ...
خودم دست به كار شدم ...
-عزيزم ... اين سوالتون رو از كيان بپرسيد شايد بهتر باشه ... اخه من كه الان دارم ميرم هتل ... اما در اولين و بهترين فرصت قول ميدم كه بيام پيشتون ...
-من گفتم به كيان كه بدون تو نياد پيش من ... حالا بين خودتون حلش كنيد ... نياز جان من اتاقت رو هم اماده كردم ... ناراحت ميشم اگه نياي ... مگه اينكه من رو قابل ندوني ... كيان گفت كه كلاسهات بعد از تعطيلات شروع ميشه ... پس تنهايي تو هتل كاري نداري ... پاشين بيايد اينجا تا كريسمس هم دور هم باشيم ...
مدام به كيان نگاه ميكردم و تا ميخواستم اعتراضي كنم خودش رو مشغول رانندگي ميكرد،
-عزيزم باور كن منم دلم براتون يك ذره شده ... اما يخورده اگه اجازه بدين اينجا باشم تا كمي با كوچه و خيابونهاش اشنا بشم ... يخورده جا بيفتم حتما ميام پيشتون ...
-جا افتادن نميخواد كه ... اول بيا اينجا من ببينمت ... اگر نمياي من خودم پاشم بيام بيارمت ... از كيان كه بخاري بلند نشد ...
به كيان نگاه كردم داشت ميخنديد ...

@romangram_com