رمان نیاز

#نیاز_پارت_448

-باشه ... اين رو خورديم بريم هتل ... لباسهاتو بردار بريم پيش شيما ...
-هنوز هم اين عادت زشت رو داري ... حرف بايد حرفِ خودت باشه ... من كه گفتم جايي نميام ...
با چنگال كمي از پنكيك شكلاتيش رو كند و گذاشت دهنش و گفت ...
-خيلي خوشمزست ... اما پراز كالريه ...
خنديدم و گفتم ...
-بخور ... بيخيال ... كسي از تو انتظاري نداره كه ...
چشمهاش گرد شد وبا خنده گفت ...
-نياز تو خيلي سر زبون داريا ... يعني چي كسي از من انتظاري نداره ...
-اخه ما خانومها بايد مراقبه هيكلهامون باشيم ... شما مردها نيازي به اين رژيم ها نداريد كه ...
-تو هم نيازي به رژيم نداري ... از من به تو نصيحت ... يه خرده چاق تر بشي بد نيست ...
خنديدم و گفتم ...
-همچين ميگي انگار يك پاره استخونم ... پس چاق به چي ميگن ...
-اين چند وقته كه پيدات نبود ... خيلي لاغر شدي ...
-اتفاقا رو فرم اومدم ...
خنديد و گفت ...
-اگه من ديدمت ميگم كه عالي بودي ...
اخم با مزه اي كردم و براي خاتمه دادن به اين بحث گفتم ...
-بگذريم ... حالا هرچي ... فعلا كه خودم از خودم راضيم ...
شانس بزرگم اين بود كه سريع منظورم رو ميفهميد و بحث رو عوض ميكرد،
تيكه اخرش هم خوردم و رفتم سمت سطل اشغال تا ظرفش رو بريزم دور كه ديدم دنبالم اومد و به بهونه اينكه خودش هم ظرفش رو بندازه تو سطل اشغال ... گفت ...
-زود تر بريم تا تو هم وسيله هات رو جمع كني ...
ايستادم و با خنده با مزه اي گفتم ...
-كيان تو خيلي عجيبي ... هر چي مخالفت ميبيني پر رو تر ميشي ... من گفتم كه ... از طرف من معذرت بخواه بگو كه نميتونم بيام ...
-تو هم هي لج كن براي من ... حالا بيا بريم تو ماشين ببينيم چي ميشه ...

@romangram_com