رمان نبض احساس

#_نبض_احساس_پارت_378


دوباره هموبغل کرديم.بعدازخوردن شام کنارهم سپهرازجاش بلندشد.دستموگرفت ومنم بلندکرد.توچشماي هم زل ميزديم.

سپهر：عشقم ديگه طاقت ندارم ديگه نميخوام ازم دورباشي.ديگه نميخوام بدون تونفس بکشم.

يه جعبه کوچيک مخملي قرمزازجيب کتش دراوردوجلوم زانوزدودرجعبه روبازکردوگفت：سايه؟بامن ازدواج ميکني؟خانوم خونم ميشي؟مادربچه هام ميشي؟

ازخوشحالي نميدونسم بخندم ياگريه کنم همه اين حساباهم اومده بودسراغم خودم روروي ابراحس ميکردم باعشق وخوشحالي گفتم：آره سپهرقبول ميکنم.

سپهرازجاش بلندشدوحلقه رودستم کردوبعدش بغلم کرد.توي گوشم زمزمه کرد：خيلي دوست دارم سايه قول ميدم خوشبختت کنم قول ميدم اب تودلت تکون نخوره.

منوازخودش جداکردوبعدلباشوگذاشت روي لبام.

"امير"

نازنين：آآآآي....اميييييير....آي

بادادنازنين ازخوا ب پريدم.نگاش کردم دستشوگرفته بودبه شکمش ودادميزدرنگش شده بودعين گچ وصورتش پرعرق بود.

_چي شده عشقم؟

نازنين درحالي که درميکشيدونفس نفس ميزدوسعي داشت نفساي عميق بکشه گفت：امير...درددارم...فک کنم...فک کنم وقتشه


romangram.com | @romangram_com