رمان منشی مدیر

#منشی_مدیر_پارت_204

-نمي شه چند دقيقه ديگه بموني؟

-نه جانم تازه ديرم شده و بر خاست.همراه او زا اتاق خارج شدم و به هواي خوردن چاي به اتاق رستمي رفتم و گفتم:اقاي رستمي خسته نباشيد

-سلامت باشي خانم چيزي مي خواستي؟

-يه فنجان چاي اگه ممکنه

-بفرماييد ميارم خدمتتون هنوز دم نکشيده

به ناچار به اتقم رفتم و زير لب به الناز که چند دقيقه اي بيشتر نمانده بود ناسزا گفتم ولي وقتي وارد سالن شدم اثري از اقاي محمدي و فربد به چشم نمي خورد.نفس راحتي کشيدم و پشت ميزم نشستم و روزنامه اي را که قبلا مي خواندم را برداشتم و ادامه مطلبي را که نيمه کاره مانده بود خواندم.تقريبا به اخر مطلب رسيده بودم که متوجه شدم دختري روبرويم ايستاده روزنامه را کنار گذاشتم و با نگاهي به او فهميدم که همان دختر مورد علاقه فربد است.

بي دليل از او خوشم نمي امد و بي انکه به لبخندش جوابي بدهم فقط جواب سلامش را دادم و گويي که اصلا او را نمي شناسم گفتم:چه کمکي از دست من بر مي اد؟

دختر تکاني به اندامش داد و با ناز و غمزه گفت:ببخشيد که باز مزاحم شما شدم منو که به خاطر داريد؟

نگاهي به او انداختم و در حالي که خود را متعجب نشان مي دادم گفتم:نه متاسفانه

دختر جوان تابي به چشمانش داد و گفت:من بيتام دوست فربد

از روي اکراه لبخندي زدم و گفتم:خوشبختم.........ولي متاسفاه اقاي فرهنگ تشريف ندارن.

-مي دونم يعني مي خوام غافلگيرش کنم.........مي تونم اينجا منتظرش بمونم؟

-اصولا نه ولي چون دوست اقاي فرهنگ هستيد اشکالي نداره

با خوشحالي نشست و گفت:شما نمي دونيد فربد کي بر مي گرده؟

-به احتمال قوي تا يک ساعت ديگه بايد برگردن

-مطمئنيد؟

romangram.com | @romangram_com