رمان مرد یخی

#مرد_یخی_پارت_215


-آخ من خنگ به کل شیده رو فراموش کردم

سریع با دست های لرزان، شماره رو گرفت و منتظر موند...صدای سرحال شیده، باعت شد نفسی از سر آسودگی بکشه

-الو افسون جان الان می رسیم!

دلخور زمزمه کرد:

-چه دیر کردید !؟ قرار بود یک ساعت پیش اینجا باشید ! دلم هزار راه رفت

-عزیزم شرمنده مامانم حالش بد شد بردیم بهش اکسیژن وصل کردیم ، انقدر درگیر بودیم یادمون رفت زنگ بزنیم خبر بدیم ...ارمیا هم که مثل مرغ سرکنده شده بود، مامانم گفت شما بدون ما برید زشته چشم به راه اند ! الان ما چهارتایی سر کوچه تون هستیم،چشم رو هم بذاری رسیدیم.

گوشی رو قطع کرد و با خوشحالی تو چشم های پر از تردید پدربزرگ اش چشم دوخت...لبخند پیروز مندانه ای رو لب آورد:

-الان می رسند

قبل از این که کسی چیزی بگه، صدای زنگ، تایید حرف های افسون شد.

چادر گلدارش رو روی سر مرتب کرد و سریع سمت آیفون قدم برداشت...همین که خواست جواب بده، مجتبی پیش قدم شد و با خنده زمزمه کرد:

romangram.com | @romangram_com