#مرا_دوباره_آغاز_کن_پارت_216
-نه فقط خیلی خسته ام.
-میخوای فردا نرو سر کار.
-نه برم بهتره.
-باشه، پس بیا بریم توی هال.
اصلاً دلش نمیخواهد دستهای داوود بشود نیروی کمکی اش، اما قبل از هر اعتراضی داوود میاید و دسته های صندلی چرخدار را به دست میگیرد.
-خودم میتونم بیام.
-دوست دارم کمکت کنم.
با صدای اوج گرفته ای که از توانش خارج است فریاد می زند:به من دست نزن.
داوود متعجب نگاهش میکند، شمیم که متوجه خرابکاری اش شده با سرفه ای مصلحتی میگوید:معذرت میخوام.
داوود لبخندی میزند:درکت میکنم.
وبی توجه به پوزخند نشسته روی لبهای شمیم به سمت هال حرکت میکند.
*******
امروز باز هم اقای محمدی تاخیر دارد و امور دست سایر کارکنانش میچرخد،پروبن امروز حسابی عصبی ست، امیر یکی از شاگردانش که وضعیت عقلی کاملی دارد و جسمش سالم تر از بقیه است و جز معلولیت از ناحیه پا، باز هم بنای ناسازگاری با پروین گذاشته، امیر از همان روز اول هیچ توجهی به پروین نمیکرد و در عوض عاشق شمیم بود و برای جلب توجه شمیم هم به دقت و به زیبایی نقاشی میکشید.
-امیر چرا اینجوری میکنی؟
امیر اما باز هم با سر بالا جواب پروین را نمی دهد.شمیم که متوجه جو بد موجود است روبه امیر میکند:امیر جان چی شده؟
romangram.com | @romangram_com