رمان کریشنا

#کریشنا_پارت_228

جمعيت همزمان جام هاي نوشيدني اشان را بالا بردند و گفتند :

- سلامت باشند .

آيدن نگاهي به ابتداي فرش آبي رنگ انداخت . آدريان در لباس نيمه بلند و سرمه اي رنگ و تاجي نقره اي با نگين هاي آبي تيره ،

درحالي که عصاي سنگي و درخشاني به دست داشت از اسب پايين پريد و به سمت تخت مرمرين حرکت کرد . لبخند مي زد اما چهره

اش ، به سختي اين لبخند اجباري را تاب مي آورد . بريان يک قدم جلو برداشت و به آدريان نگريست . آدريان سعي کرد از او چشم

بدزدد . بريان اما همچنان به اوئ خيره ماند تا به تخت مرمرين رسيد .

آيدن ( کرول) باشنيدن صداي هوراي جمعيت سرگرداند . اينبار دياران از کالسکه طلايي اش دست در دست مرد ميانسال و خوشقيافه

اي پياده شد . لباس سفيد الماس نشان و فوق العاده چشمگيري به تن داشت و صورتش با توري شيشه اي وار پوشانده شده بود .

دستانش درخشش بي نظيري داشت . دياران دست در دست مرد ميانسال که لباس راهب ها را به تن داشت ، به سمت تخت مرمرين

حرکت کرد . شاه دالويش در ميانه راه دست دياران را گرفت و راهب به سمت آدريان رفت .

بريان نگاهش را به سمت دياران برگرداند . دياران که همچنان سرش را پايين گرفته بود ، گامهاي نزديک به بريان را اندکي کندتر

برداشت . بريان يک قدم به عقب رفت . گويي تماشاي اين لحظات از حد تحملش خارج بود . قلب آيدن(کرول) لرزيد . دلش به حال بريان



مي سوخت . شاه دالويش دست دياران را به راهب سپرد و راهب دست آدريان را به دست او گره زد و گفت :

- شما از اين پس زن و شوهريد .

آدريان تور دياران را بالا زد . دياران از هر زماني زيباتر شده بود . چشمانش برق مي زد و صورتش گويي مي درخشيد . آدريان گفت

:

- از حالا تا پايان عمرم .

دياران هم لبخند زد و گفت :

- از اين لحظه تا آخرين نفسم .

آدريان به دياران نزديک شد تا او راببوسد . بريان اما ناگهان سرگرداند و در حالي که نمي توانست مقابل اشک هايش مقاومت کند به

گوشه سرسرا رفت . آيدن (کرول) بريان را تعقيب کرد که آرام و در سکوت در حالي که قطرات اشک به بغضش غلبه کرده بودند ،

روي يک صندلي چوبي نشسته بود و بطري شرابش را جرعه جرعه مي نوشيد . نگاه بريان روي آيدن ثابت ماند ، اما گويي او را نمي

شناخت . آيدن نفس راحتي کشيد اما براي حرف زدن با او ريسک نکرد . نمي خواست خللي در خاطراتش پديد آورد . بنابرين به آرامي


romangram.com | @romangram_com