رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_288


ﺷﺎﯾﺪ او ﻫﻤﯿﺸﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺎز داﺷﺖ...‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﺮﯾﻖ ، روﺣﯿﻪ ام در ﺣﺎل ﺧﺮاب ﺷﺪن ﺑﻮد .‬ ‫ﻓﻘﻂ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾﻢ ﻧﻈﻢ دﻫﻢ ، ﺧﻮدم را ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﮐﻨﻢ ، ﺳﭙﺲ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﺎر

درﺳﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﮐﻨﺎر او ﺑﻤﺎﻧﻢ .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ او ﻗﺪم ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ورزﺷﮕﺎه ﮔﺬاﺷﺖ ، ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺷﻖ ﺑﻮدﻧﺪ و دوﺑﺎره ﻟﺐ ﭘﺎﯾﯿﻨﺶ ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد- ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ .‬ ‫اﻣﺎ

ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺗﻼﻗﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ، ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺳﺨﺘﺶ ﺷﻞ ﺷﺪﻧﺪ و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ اي روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ .‬ ‫اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ، ﻋﺠﯿﺐ آرام و ﻣﺤﺒﺖ آﻣﯿﺰ ﺑﻮد . او

ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺖ ، ﻓﻘﻂ زﻣﺎﻧﯽ اﯾﺴﺘﺎد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد‬ ‫ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎي ﺑﺪﻧﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻣﻮاج درﯾﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ وار ﮔﻔﺖ : » ﺳﻼم.

«‬ ‫ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ، ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﺑﯽ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺳﻼم ، « و ﺑﻌﺪ- ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن روﺣﯿﻪ ام ﺑﻪ ﻗﺪري ﺧﻮب ﺑﻮد و ﺷﺎداب ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺘﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﯿﻞ ﺑﻪ اذﯾﺖ ﮐﺮدن او‬ ‫ﻣﻘﺎﻣﺖ ﮐﻨﻢ- اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم : » ﮐﻼس ورزش ﭼﻄﻮر ﺑﻮد؟ «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ از ﻟﺒﺶ ﻣﺤﻮ ﻣﯽ ﺷﺪ. » ﺑﺪ ﻧﺒﻮد. «‬

‫او اﻓﺘﻀﺎح دروغ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ .‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺟﺪاً ؟ « ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻮﺿﻮع را ﻣﻄﺮح ﮐﻨﻢ- ﻫﻨﻮز ﻧﮕﺮان ﺳﺮ او ﺑﻮدم ؛ آﯾﺎ او درد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ؟- اﻣﺎ ﺑﻌﺪ اﻓﮑﺎر ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺑﻪ‬ ‫ﻗﺪري ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰم را ﺑﺮﻫﻢ زد .‬

‫ازش ﻣﺘﻨﻔﺮم . اﻟﻬﯽ ﺑﻤﯿﺮه . اﻣﯿﺪوارم اون ﻣﺎﺷﯿﻦ زرق و ﺑﺮق دارﺷﻮ ﺻﺎف ﺑﮑﻮﺑﻪ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺻﺨﺮه . ﭼﺮا دﺳﺖ از ﺳﺮ ﺑﻼ ﺑﺮﻧﻤﯽ داره ؟ ﺑﭽﺴﺒﻪ ﺑﻪ‬ ‫اﻣﺜﺎل ﺧﻮدش- ﺑﻪ اﻋﺠﻮﺑﻪ ﻫﺎ .‬

‫ﺑﻼ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﯽ ﺷﺪه؟ «‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ دوﺑﺎره روي ﺻﻮرت ﺑﻼ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪﻧﺪ . او ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺎﯾﮏ اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ راﻫﺶ را ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد و ﻣﯽ رﻓﺖ و ﺑﻌﺪ ، دوﺑﺎره ﺑﻪ‬ ‫ﻣﻦ ﺧﯿﺮه

ﺷﺪ.‬ ‫اﻗﺮار ﮐﺮدم : » ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن داره رو اﻋﺼﺎب ﻣﻦ راه ﻣﯽ ره! «‬ ‫دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ ، ﻟﺒﺨﻨﺪش ﻣﺤﻮ ﺷﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻗﺪرت اﯾﻦ را دارم ﮐﻪ ﻃﯽ ﯾﮏ

ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ او را ﺗﻤﺎﺷﺎ‬ ‫ﮐﻨﻢ ، ﯾﺎ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد ﮐﻪ آن را ﺑﻪ ﮐﺎر ﻧﺒﺮده ﺑﺎﺷﻢ. » ﺗﻮ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﮔﻮش ﻧﻤﯽ ﮐﺮدي؟ «‬ ‫» ﺳﺮت ﭼﻄﻮره؟ «‬ ‫از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺎورم

romangram.com | @romangram_com