رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_281


. » ﯾﻪ دﻗﯿﻘﻪ واﯾﺴﺎ. «‬

‫ﭼﻪ ﺧﺒﺮه ؟‬

‫"» ي دوﻧﻢ ﻟﯿﺎﻗﺘﺶ رو ﻧﺪارم ، وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﯾﻪ ﻟﻄﻔﯽ در ﺣﻖ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫او ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ آﻫﺴﺘﻪ- و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎت را ﺑﺮاي

اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ درك ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﺑﻠﻨﺪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺮ زﺑﺎن آورده ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ- ﺑﻪ او ﺗﻮﺿﯿﺢ دادم ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺣﺮﻓﻢ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ او ﻫﺎج و واج ﺑﻪ ﻣﻦ

ﺧﯿﺮه ﻣﺎﻧﺪ ، اﻓﮑﺎرش ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد .‬

‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮب...؟ ﮐﻤﮑﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺟﻮاب داد : » اﻣﺎ ، آﺧﻪ ﭼﺮا؟ «‬ ‫» ﯾﺎﻻ ، اﻣﺖ . ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟ «‬

‫ﺗﻮ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ و ﺑﺎ ﺑﺮادر ﻣﻦ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﺮدي ؟‬

‫» ﺗﻮ ﻫﻤﻮن ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ آه و ﻧﺎﻟﻪ اش ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺮا ﻣﺪرﺳﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﯾﮏ ﻧﻮاﺧﺘﻪ ؟ اﯾﻦ ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﻣﺘﻔﺎوﺗﻪ ، ﻧﯿﺴﺖ ؟ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﯾﻪ‬ ‫آزﻣﺎﯾﺶ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﻦ- ﯾﻪ آزﻣﺎﯾﺶ

در ذات اﻧﺴﺎﻧﯽ. «‬ ‫» ﺧﻮب ، اﯾﻦ ﻣﺘﻔﺎوت ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ، ﺑﺎﯾﺪ اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﻢ... ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ، ﺑﺎﺷﻪ. « اﻣﺖ ﺻﺪاي ﺧﺮﻧﺎس ﻣﺎﻧﻨﺪي درآورد و ﺑﻌﺪ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺖ . » ﮐﻤﮑﺖ ﻣﯽ

ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﺑﺎ او ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم . ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﻣﺖ ﭘﺎﯾﻪ ﺑﻮد ﺑﺮاي ﻧﻘﺸﻪ ﻫﻢ ﺷﻮر و ﺷﻮق ﺑﯿﺸﺘﺮي داﺷﺘﻢ . رزاﻟﯽ ﯾﮏ درد ﺑﻮد ، اﻣﺎ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﺮاي اﻧﺘﺨﺎب اﻣﺖ ﯾﮑﯽ‬ ‫ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﮑﺎر ﺑﻮدم ؛ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ

ﺑﺮادري ﺑﻬﺘﺮ از ﺑﺮادر ﻣﻦ ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫اﻣﺖ اﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻧﺪاﺷﺖ . ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﻼس ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﺎﻟﻮگ ﻫﺎﯾﺶ را زﯾﺮ ﻟﺐ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ .‬ ‫ﺑِﻦْ ﭘﯿﺶ ﺗﺮ روي

ﺻﻨﺪﻟﯽ اش ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﺸﻐﻮل ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮدن ﺗﮑﺎﻟﯿﻔﺶ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺗﺤﻮﯾﻞ دﻫﺪ . اﻣﺖ و ﻣﻦ‬ ‫ﻫﺮدو ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ و ﻫﻤﺎن ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دادﯾﻢ . ﮐﻼس ﻫﻨﻮز

romangram.com | @romangram_com