رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_282


ﺳﺎﮐﺖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ؛ ﻫﻤﻬﻤﻪ ﻫﺎ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻓﺮا ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‬ ‫اداﻣﻪ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ . او ﮐﻪ درﺣﺎل ﺗﺼﺤﯿﺢ ﺗﺴﺖ ﻫﺎي ﺟﻠﺴﻪ ي ﭘﯿﺶ ﺑﻮد ، ﻫﯿﭻ ﻋﺠﻠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫

اﻣﺖ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ از ﺣﺪ ﻻزم ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد- اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ روي ﺻﺤﺒﺘﺶ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﺑﻮدم- ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب؟ ﻫﻨﻮز از آﻧﺠﻼ وِﺑِﺮ درﺧﻮاﺳﺖ ﻧﮑﺮدي ﮐﻪ‬ ‫ﺑﯿﺮون ﺑﺮﯾﻦ؟ «‬ ‫ﺑِﻦْ ﺧﺸﮑﺶ زد ، ﺻﺪ

اي ﺧﺶ ﺧﺶ ﮐﺎﻏﺬﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻓﻮراً ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺗﻮﺟﻬﺶ ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي ﻣﺎ‬ ‫ﺟﻠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫آﻧﺠﻼ ؟ اوﻧﺎ دارن راﺟﻊ ﺑﻪ آﻧﺠﻼ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻦ ؟‬

‫ﭼﻪ ﺧﻮب . ﮔﻮش او ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ ، « ﺳﺮم را آﻫﺴﺘﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﻣﺘﺄﺛﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫اﻣﺖ ﻓﯽ اﻟﺒﺪاﻫﻪ ﮔﻔﺖ : » ﭼﺮا ﻧﭙﺮﺳﯿﺪي ؟ ﺑﺒﯿﻨﻢ ، ﻧﮑﻨﻪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯽ؟ «‬ ‫

روﺑﻪ او ﺷﮑﻠﮑﯽ درآوردم . » ﻧﻪ . ﺷﻨﯿﺪم از ﯾﮑﯽ دﯾﮕﻪ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯿﺎد. «‬

‫ادوارد ﮐﺎﻟﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ از آﻧﺠﻼ ﺑﺨﻮاد ﺑﺎﻫﻢ ﺑﺮن ﺑﯿﺮون ؟ وﻟﯽ... ﻧﻪ . ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯿﺎد . ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام اون ﻧﺰدﯾﮏ آﻧﺠﻼ ﺑﺸﻪ. اون... واﺳﺶ آدم‬ ‫ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻧﯿﺴﺖ. ﺧﻄﺮ...ﻧﺎﮐﻪ .‬

‫اﻧﺘﻈﺎر واﮐﻨﺶ ﻫﺎي ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ ﮐﺎراﻧﻪ و ﺳﻠﺤﺸﻮراﻧﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﺳﻌﯽ ﻣﻦ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺴﺎدت او را ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰم . اﻣﺎ ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺟﻮاب ﻣﯽ داد‬ ‫ﻗﺒﻮل ﺑﻮد . اﻣﺖ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ و ﺑﺎز ﺑﺪاﻫﻪ

ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﯽ ﺧﻮاي اﺟﺎزه ﺑﺪي ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﺟﻠﻮﺗﻮ ﺑﮕﯿﺮه ؟ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ رﻗﺎﺑﺖ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬

‫ﺑﻪ او ﭼﺸﻢ ﻏﺮه رﻓﺘﻢ ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﯽ داد ﻋﺎدت داﺷﺘﻢ . » ﺑﺒﯿﻦ ، ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اون واﻗﻌﺎً اﯾﻦ ﭘﺴﺮه ﺑِﻦْ رو‬ ‫دوﺳﺖ داره . ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻃﻮر دﯾﮕﻪ

ﻗﺎﻧﻌﺶ ﮐﻨﻢ . دﺧﺘﺮﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻦ. «‬ ‫اﻧﮕﺎر ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭘﺸﺘﯽ را ﺑﺮق ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫اﻣﺖ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﮐﯽ؟ «‬ ‫» دﺳﺘﯿﺎر آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯿﻢ ﮔﻔﺖ ﯾﻪ ﭘﺴﺮه ﻫﺴﺖ ﺑﻪ اﺳﻢ ﭼِﯿﻨﯽ . ﻣﻄﻤﺌﻦ

ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﺪوﻧﻢ ﻣﻨﻈﻮرش ﮐﯽ ﺑﻮد. «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪم را ﻓﺮو ﺧﻮردم . ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎي ﻣﺘﮑﺒﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻨﺪ اﺳﻢ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از داﻧﺶ آﻣﻮزان اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ را ﻧﻤﯽ داﻧﻨﺪ و‬ ‫در

romangram.com | @romangram_com