رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_280


‫دﺳﺘﻢ داﺷﺖ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ . آن را ﺗﮑﺎن دادم و ﺑﻌﺪ ﻣﺸﺖ ﮐﺮدم، اﻣﺎ ﺳﻮزش ﺑﯽ درد اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺖ .‬ ‫ﻧﻪ ، ﻣﻦ ﺑﻪ او آﺳﯿﺒﯽ ﻧﺰده ﺑﻮدم- اﻣﺎ ﺑﺎزﻫﻢ دﺳﺖ زدن ﺑﻪ او ﯾﮏ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺲ

ﻣﯽ ﮐﺮدم آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ام- اﻧﮕﺎر آﺗﺶ ﺗﺸﻨﮕﯽ در ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﻢ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌﺪي ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ او ﺑﻮدم ، آﯾﺎ ﻗﺎدر ﺑﻮدم ﺧﻮدم را از دوﺑﺎره ﻟﻤﺲ ﮐﺮدن ﺑﺎزدارم ؟ و اﮔﺮ

ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻪ او دﺳﺖ ﻣﯽ زدم ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ‬ ‫ﻫﻤﺎن ﮐﻔﺎﯾﺖ ﮐﻨﻢ ؟‬ ‫دﯾﮕﺮ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ درﮐﺎر ﻧﺒﻮد . ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد . ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﮔﻔﺘﻢ : ﺑﺎ ﺧﺎﻃﺮه ات ﺧﻮش ﺑﺎش ، ادوارد. و دﺳﺖ ﻫﺎﺗﻢ

ﻧﮕﻪ دار ﭘﯿﺶ ﺧﻮدت . ﯾﺎ‬ ‫ﻋﻤﻠﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﯾﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪم ﺧﻮدم را ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ... وادار ﺑﻪ رﻓﺘﻦ ﮐﻨﻢ . زﯾﺮا اﮔﺮ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺧﻄﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه‬ ‫دﻫﻢ ﮐﻪ ﻧﺰ

دﯾﮏ او ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم اﻓﮑﺎرم را ﺳﺮوﺳﺎﻣﺎن دﻫﻢ.‬ ‫اﻣﺖ در ﺑﯿﺮون از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ رﺳﯿﺪ .‬

‫» ﻫﯽ ، ادوارد. « ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد . ﻋﺠﯿﺐ ﺷﺪه ، اﻣﺎ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘﺮه . ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻪ .‬

‫» ﻫﯽ ، امت‪ «‬ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪم ؟ ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ، ﻋﻼرﻗﻢ آﺷﻔﺘﮕﯽ ذﻫﻨﯽ ، اﺣﺴﺎس ﺷﺎدي ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬

‫ﺑﺎﯾﺪ دﻫﻨﺖ رو ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ داري ، ﺑﭽﻪ . رزاﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاد زﺑﻮﻧﺘﻮ از ﺣﻠﻘﺖ ﺑﮑﺸﻪ ﺑﯿﺮون .‬

‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎﻫﺎش ﺳﺮو ﮐﻠﻪ ﺑﺰﻧﯽ . از دﺳﺘﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟ «‬

‫» ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ. رز ﻫﻢ ﺑﺎﻫﺎش ﮐﻨﺎر ﻣﯿﺎد . ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺎد. « وﻗﺘﯽ آﻟﯿﺲ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ داره ﻣﯿﻔﺘﻪ دﯾﮕﻪ...‬

‫اﻟﻬﺎﻣﺎت آﻟﯿﺲ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﻓﮑﺮﺷﺎن را ﺑﮑﻨﻢ . ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻗﻔﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﯾﮏ ﭼﯿﺰي ﺑﺮاي ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﯽ

ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ ، ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﭼﯿﻨﯽ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﭘﯿﺶ روي ﻣﺎ وارد ﮐﻼس اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ. آه-‬ ‫اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺪﯾﻪ ام را ﺑﻪ آﻧﺠﻼ ﺑﺪﻫﻢ .‬ ‫از ﻗﺪم زدن ﺑﺎز اﯾﺴﺘﺎدم و ﺑﺎزوي اﻣﺖ را ﮔﺮﻓﺘﻢ

romangram.com | @romangram_com