رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_258

‫ﺑﺎ اوﻗﺎت ﺗﻠﺨﯽ ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم . ﺗﻤﺎم ﻏﯿﺐ ﺑﯿﻦ ﻫﺎ اﯾﻨﻘﺪر از ﺧﻮد راﺿﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ؟‬

‫ﻣﺤﺾ اﻃﻼﻋﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ آﺧﺮ اﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺮدو ﻃﺮف رودﺧﻮﻧﻪ آﻓﺘﺎﺑﯿﻪ . ﮔﻔﺘﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺨﻮاي دوﺑﺎره ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﺗﻮ ﺑﺮﯾﺰي .‬

‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم و در ﺟﻬﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ او ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدم. ازﺧﻮدراﺿﯽ، اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺳﻮدﻣﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ دﯾﻮار ﮐﻨﺎر در ﺗﮑﯿﻪ دادم و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪم . ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻓﮑﺎر

ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺻﺪاي او را ﻫﻢ از ﭘﺸﺖ آﺟﺮﻫﺎ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم.‬

‫» ﺗﻮ اﻣﺮوز ﺑﺮاي ﻧﺎﻫﺎر ﭘﯿﺶ ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﯿﻨﯽ ، ﻧﻪ؟ « ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎش... داره از ﺧﻮﺷﯽ ﺑﺮق ﻣﯽ زﻧﻪ . ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﯾﻪ ﻋﺎﻟﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ‬ ‫ﻧﮕﻔﺘﻪ .‬

‫او ﺟﻮاب داد : » ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ. « ﻟﺤﻨﺶ ﻋﺠﯿﺐ ﻧﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﮕﺮ ﺑﻪ او ﻗﻮل ﻧﺪاده ﺑﻮدم ﮐﻪ وﻗﺖ ﻧﺎﻫﺎر را ﺑﺎ او ﺳﭙﺮي ﮐﻨﻢ ؟ او ﭼﻪ ﻓﮑﺮي ﻣﯽ ﮐﺮد ؟‬ ‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ از ﮐﻼس ﺑﯿﺮون

آﻣﺪﻧﺪ و ﭼﺸﻢ ﻫﺮ دوي آن دﺧﺘﺮﻫﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻣﻦ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ . اﻣﺎ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاي ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﺑﺸﻨﻮم .‬

‫ﭼﻪ ﮐﺎر ﻗﺸﻨﮕﯽ . واو . اوه ، آره ، از اون ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﮕﻪ ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻫﺴﺖ . ﺷﺎﯾﺪ اﻣﺸﺐ ﺑﻬﺶ زﻧﮓ زدم... ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ زﯾﺎد‬ ‫ﺗﺸﻮﯾﻘﺶ ﻧﮑﻨﻢ . ﻫﺎه . اﻣﯿﺪوارم زودﺗﺮ

ﺑﻼرو ول ﮐﻨﻪ . ﻣﺎﯾﮏ ﺑﺎﻧﻤﮑﻪ وﻟﯽ... واو .‬

‫» ﺑﻌﺪاً ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ، ﺑﻼ . «‬ ‫ﺑﻼ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ آﻣﺪ و ﯾﮏ ﻗﺪم دورﺗﺮ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮد ، ﻫﻨﻮز ﻧﺎﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد . ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﯽ درآﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬

‫او را ﺑﻪ ﺣﺪي ﺧﻮب ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ ﭘﺸﺖ اﯾﻦ درﻧﮓ ﻫﯿﭻ ﺗﺮﺳﯽ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ . ﻇﺎﻫﺮاً ، ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ او ﺑﯿﻦ‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺧﻮدش و ﻣﻦ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺑﯿﺶ

از اون ﺣﺪي ﮐﻪ اون ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داره . ﭼﻪ ﻣﺴﺨﺮه !‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺳﻼم. «‬ ‫ﭼﻬﺮه اش درﺧﺸﺎن ﺗﺮ ﺷﺪ . » ﺳﻼم. «‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﺑﮕﻮﯾﺪ ،


romangram.com | @romangram_com