رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_257

‫ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ، آن ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﺮوز از ﻃﺮﯾﻖ ﺟﺴﯿﮑﺎ دﺳﺖ ﮔﯿﺮم ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺑﻼ ﻃﻮري ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد اﻧﮕﺎر او ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﺿﻮع‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎزي را

ﺑﺮده ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺧﻮب ، ﻧﺎﻫﺎر داﺳﺘﺎن دﯾﮕﺮي داﺷﺖ . ﻣﻦ در ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪن ﺟﻮاب از او از ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺗﺮ ﺑﻮدم ، ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ از آن ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم .‬

‫در ﻃﻮل ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻬﺎرم ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮔﺎه و ﺑﯽ ﮔﺎه ﺳﺮزدن ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ . ﻃﺎﻗﺖ اﻓﮑﺎر ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ي او درﺑﺎره ي ﻣﺎﯾﮏ‬ ‫ﻧﯿﻮﺗﻮن را ﻧﺪاﺷﺘﻢ . در ﻃﻮل دو ﻫﻔﺘﻪ ي

ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ از او ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدم . ﻣﺎﯾﮏ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ- ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺤﺚ اﻧﺠﺎم ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺑﺎ

اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﻣﯽ آﻣﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ-‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ورزﺷﮕﺎه رﻓﺘﯿﻢ . ﻃﺒﯿﻌﺘﺎً ، او ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ ﮔﺮوه ﺑﻮد . اﻣﺮوز اوﻟﯿﻦ روز ﺑﺪﻣﯿﻨﺘﻮن ﺑﻮد . از ﺳﺮ ﮐﺴﺎﻟﺖ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ

آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺎ‬ ‫راﮐﺖ ﺑﻪ ﺗﻮپ ﺿﺮﺑﻪ زدم ﺗﺎ آن ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺮﮔﺮداﻧﻢ . ﻟﻮرن ﻣﻠﻮري در ﺗﯿﻢ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻮد ؛ او ﺑﺎﺧﺖ . آﻟﯿﺲ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮد ، راﮐﺘﺶ را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺼﺎ

ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ .‬ ‫ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ از ﺑﺎﺷﮕﺎه ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدﯾﻢ ، ﺑﻪ ﺧﺼﻮص اﻣﺖ . ﺑﺎزي ﻫﺎي ﭘﺮﺗﺎﺑﯽ در ﻓﻠﺴﻔﻪ ي ﺷﺨﺼﯽ او ﯾﮏ ﺗﻮﻫﯿﻦ آﺷﮑﺎر ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ آﻣﺪ . اﻣﺮوز‬ ‫زﻧﮓ ورزش ﺑﺪﺗﺮ از

ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮل ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ- ﻣﻦ درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ اﻣﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ اﺣﺴﺎس آزردﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﺳﺮم از ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﻮد ، ﻣﺮﺑﯽ ﮐﻠَﭗ ﺑﺎزي

ﻫﺎ را ﻣﺘﻮﻗﻒ و ﻣﺎ را زودﺗﺮ ﻣﺮﺧﺺ ﮐﺮد . ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺨﺮه اي از اﯾﻨﮑﻪ او‬ ‫ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻧﺨﻮرده ﺑﻮد - ﯾﮏ رژﯾﻢ ﺗﺎزه- و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻓﺸﺎر ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺖ ﺗﺎ از ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﻣﺪرﺳﻪ

ﺧﺎرج ﺷﻮد و ﯾﮏ ﺟﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﻧﺎﻫﺎر‬ ‫ﭼﺮب ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎورد ﺳﭙﺎﺳﮕﺰار ﺑﻮدم . او ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻗﻮل داده ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻓﺮدا دوﻣﺮﺗﺒﻪ رژﯾﻤﺶ را از ﺳﺮ ﺑﮕﯿﺮد…‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎر او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻓﯽ

داد ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﮐﻼس ﺑﻼ ، ﺧﻮدم را ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن رﯾﺎﺿﯿﺎت ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ .‬

‫آﻟﯿﺲ ﮐﻪ در راه‪ ‬رﻓﺘﻦ ﭘﯿﺶ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﺑﺮو ﺣﺎل ﮐﻦ . ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ روز دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻢ . ﺑﻪ ﮔﻤﻮﻧﻢ ﺳﻼم ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺑﻼ ﻧﻤﯽ رﺳﻮﻧﯽ ،‬ ‫ﻧﻪ ؟‬


romangram.com | @romangram_com