رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_248

اﺟﺎزه ﻣﯽ دادم آن ﻋﻄﺮ‬ ‫ﻣﺮا ﺑﯽ ﺣﺲ ﮐﻨﺪ- و ﺑﻌﺪاً ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر او را ﻣﯽ دﯾﺪم ، ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻦ آن آﺳﺎن ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ...‬ ‫ﭼﻪ ﺧﻮب ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻢ ﻫﺎ دﯾﮕﺮ ﺑﺮاي ﺻﺪا ﮐﺮ

دن ﻣﻦ زﺣﻤﺖ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ . اﻣﺮوز ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن روزي ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺮا ﻧﺎآﻣﺎده و ﺑﯽ ﺟﻮاب ﮔﯿﺮ‬ ‫ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ . ﻫﻮش و ﺣﻮاس ﻣﻦ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻫﺎ ﺑﻮد ؛ ﻓﻘﻂ ﺑﺪﻧﻢ در ﮐﻼس

ﺣﻀﻮر داﺷﺖ .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﺑﻼ ﺑﻮد . دﯾﮕﺮ داﺷﺖ ﻋﺎدت ﻣﯽ ﺷﺪ- ﺑﯽ اراده ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن . ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي او را ﺑﺎ ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮنِ دﻟﺴﺮد ﺷﻨﯿﺪم.‬ ‫او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺘﮕﻮ را

ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮐﺸﯿﺪ و ﻣﻦ ، ﭼﻨﺎن ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم ﮐﻪ راب ﺳﺎوﯾِﺮ ، ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺳﻤﺖ راﺳﺘﯽ ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ،‬ ‫ﺑﻄﻮر آﺷﮑﺎر ﺧﻮدش را روي ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺟﻤﻊ ﮐﺮد ﺗﺎ از ﻣﻦ ﺑﺪور

ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ رﻓﺖ .‬

‫اَه . آدم ﻣﻮرﻣﻮرش ﻣﯽ ﺷﻪ .‬

‫ﺧﺐ ، ﮐﺎﻣﻼً ﻫﻢ اﺑﻬﺘﻢ را از دﺳﺖ ﻧﺪاده ﺑﻮدم .‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﻫﻢ دﯾﺪه ﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ ﺳﻮاﻻﺗﺶ ﺑﺮاي ﺑﻼ را ﺗﺼﺤﯿﺢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺑﺮاي ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻬﺎرم ﺻﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ده ﺑﺮاﺑﺮ‬

‫ﻣﺸﺘﺎق ﺗﺮ و ﻧﮕﺮان ﺗﺮ از دﺧﺘﺮ اﻧﺴﺎن ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺷﺎﯾﻌﺎت و ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺗﺎزه ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ.‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻪ آﻧﺠﻼ وِﺑِﺮ ﻫﻢ ﮔﻮش ﻣﯽ دادم.‬ ‫ﺣﺲ ﻗﺪرداﻧﯽ اي ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او داﺷﺘﻢ

را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم- ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﺰ ﻣﺤﺒﺖ ﻫﯿﭻ ﻓﮑﺮ دﯾﮕﺮي درﺑﺎره ي ﺑﻼ ﻧﺪاﺷﺖ و ﻫﻢ‬ ‫ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻤﮏ ﺷﺐ ﭘﯿﺶ او . ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪم ، ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ

ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ . ﮔﻤﺎن ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﺎر آﺳﺎﻧﯽ در‬ ‫ﭘﯿﺶ دارم ؛ ﻣﺜﻞ ﻫﺮ اﻧﺴﺎن دﯾﮕﺮ ، ﺑﺎﯾﺪ اﺳﺒﺎب ﺑﺎزي ﯾﺎ ﭼﯿﺰ ﻗﺸﻨﮓ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺻﯽ وﺟﻮد ﻣﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ او آن را ﺑﺨﻮاﻫﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻻً

، ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ‬ ‫ﭼﯿﺰ . ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺷﻨﺎس آن را ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﯽ ﺣﺴﺎب ﺷﻮﯾﻢ.‬ ‫اﻣﺎ آﻧﺠﻼ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎري ﺑﻼ و آن اﻓﮑﺎرش اﺳﺖ . او ﺑﻪ ﻋﻨﻮان

ﯾﮏ ﻧﻮﺟﻮان ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻗﺎﻧﻊ ﺑﻮد . ﺷﺎد . ﺷﺎﯾﺪ دﻟﯿﻞ‬ ‫ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ و ﺧﻮش ﻗﻠﺒﯽ ﻧﺎﻣﻌﻤﻮﻟﺶ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد- او ﺟﺰو آن ﻣﺮدم ﻧﺎﯾﺎﺑﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ داﺷﺖ و ﭼﯿﺰي


romangram.com | @romangram_com