رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_249

را ﻫﻢ ﮐﻪ داﺷﺖ‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ . اﮔﺮ ﺗﻮﺟﻬﺶ ﺑﻪ ﻣﻌﻠﻤﺎن و ﯾﺎدداﺷﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺒﻮد ، ﺑﻪ ﺑﺮادران دوﻗﻠﻮي ﮐﻮﭼﮏ ﺧﻮد ﮐﻪ آﺧﺮ اﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ ﻣﯽ ﺑﺮد‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد- ﺑﺎ

ﺧﻮﺷﻨﻮدي ﻣﺎدراﻧﻪ اي در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﭼﻘﺪر ﻫﯿﺠﺎن زده ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ . او اﻏﻠﺐ از آﻧﻬﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ، اﻣﺎ اﯾﻦ‬ ‫ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ و آزردﮔﯽ او ﻧﻤﯽ ﺷﺪ... ﭼﻘﺪر

دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ.‬ ‫اﻣﺎ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺟﺪاً ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰي وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ او آن را ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ . ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮ اداﻣﻪ ﻣﯽ دادم . اﻣﺎ ﺑﻌﺪاً . وﻗﺖ ﮐﻼس

ﻣﺜﻠﺜﺎت ﺑﻼ ﺑﺎ ﺟﺴﯿﮑﺎ‬ ‫رﺳﯿﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﺎﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻼس اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺟﻠﻮي راﻫﻢ را ﻧﻤﯽ دﯾﺪم . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﭘﯿﺶ ﺗﺮ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ‬ ‫رﺳﯿﺪن

ﺑﻼ ﺑﻮد ، ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري ﺑﺎ ﻫﺮ دوﭘﺎﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ ﺿﺮب ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬

‫ﻣﻦ ﺑﺮﺧﻼف او ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روي ﻧﯿﻤﮑﺖ اﺧﺘﺼﺼﺎﺻﯽ ام در ﮐﻼس ﻧﺸﺴﺘﻢ ، ﻣﻄﻠﻘﺎً ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮدم . ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﯾﺎدآوري ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻫﺮ‬ ‫از ﮔﺎﻫﯽ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺑﺨﻮرم و ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ي

ﮐﻼس ﭘﯿﺶ ﺑﺮوم . ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻮد ، ذﻫﻦ ﻣﻦ ﺷﺪﯾﺪاً روي اﻓﮑﺎر ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد . اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم او‬ ‫ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﺮج دﻫﺪ ، واﻗﻌﺎً ﺳﻌﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ را ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﺨﻮاﻧﺪ .‬ ‫

وﻗﺘﯽ ﺑﻼ ﻗﺪم ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﻼس ﮔﺬاﺷﺖ ﺿﺮب ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺗﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪ .‬

‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد... اوﻗﺎﺗﺶ ﺗﻠﺦ ﺑﺎﺷﻪ . ﭼﺮا؟ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﯿﭽﯽ ﺑﯿﻦ اون و ادوارد ﮐﺎﻟﻦ ﻧﯿﺴﺖ . اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﺎﯾﻪ ي ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﺎﺷﻪ . ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ... در اﯾﻦ‬ ‫ﺻﻮرت ادوارد ﻫﻨﻮزم در دﺳﺘﺮﺳﻪ...

اﮔﻪ اون ﯾﻪ دﻓﻌﻪ ﺑﻪ ﻗﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺷﺪه ، از ﻧﻈﺮم اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ﯾﻪ ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻬﺶ ﺑﺪم...‬

‫ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ اوﻗﺎت ﺗﻠﺦ ﻧﺒﻮد ، ﺑﯽ ﻣﯿﻞ ﺑﻮد . او ﻧﮕﺮان ﺑﻮد- ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺧﻮاﻫﻢ ﺷﻨﯿﺪ . ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم .‬ ‫ﺟﺲ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ ﻫﻨﻮز در ﺣﺎل درآوردن ژاﮐﺘﺶ ﺑﻮد ﺗﺎ

آن را از ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪﻟﯽ اش آوﯾﺰان ﮐﻨﺪ ﮔﻔﺖ : » ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ! « ﺑﻼ ﺑﺎ‬ ‫ﺗﺄﻣﻞ و ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬


romangram.com | @romangram_com