رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_221


ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ دارد ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺑﺎﯾﺪ او را ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎ اﻫﻤﯿﺖ‬ ‫داﺷﺖ- ﺑﯿﺶ از ﻫﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ . ﺑﯿﺶ از ﻣﻮاردي ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ او

ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﺎ ﺣﯿﺮت و ﺑﯽ اﻃﻼﻋﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﮐﺪوم ﯾﮑﯽ؟ «‬ ‫اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺻﺪاي ﻣﻦ ﺧﺸﮏ ﺗﺮ ﺷﻮد . » ﻧﮕﺮان رژﯾﻢ ﻏﺬاﯾﯽ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ آﻫﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﯿﻬﯽ ﺑﺮاي آن

ﻧﺪاﺷﺘﻢ، ﮔﻔﺖ : » اوه . اون. «‬ ‫» آره ، اون . ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﺑﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﻮن ﻣﯽ ﺧﻮرم ﯾﺎ ﻧﻪ؟ «‬ ‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺳﻮال ﮐﻤﯽ ﻟﺮزﯾﺪ . ﭼﻪ ﻋﺠﺐ . او داﺷﺖ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب،

ﺟﯿﮑﻮب ﯾﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ دراون ﻣﻮرد ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ. «‬ ‫» ﺟﯿﮑﻮب ﭼﯽ ﮔﻔﺖ؟ «‬ ‫» اون ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ... ﻣﺮدم رو ﺷﮑﺎر ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ . اون ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺗﻮ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﯿﺴﺘﻦ ﭼﻮن ﺷﻤﺎ ﻓﻘﻂ

ﺣﯿﻮون ﻫﺎ رو ﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻦ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم : » اون ﮔﻔﺖ ﻣﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ؟ «‬ ‫ﺗﻮﺿﯿﺢ داد : » ﻧﻪ دﻗﯿﻘﺎً . اون ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﯿﻦ . وﻟﯽ ﮐﻮﺋﯿﻠﯿﺖ

ﻫﺎ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﯽ ﺧﻮان ﺷﻤﺎ ﺗﻮي زﻣﯿﻦ ﻫﺎﺷﻮن ﺑﯿﺎﯾﻦ ،‬ ‫ﻓﻘﻂ واﺳﻪ اﺣﺘﯿﺎط. «‬ ‫ﺑﻪ ﺟﺎده ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، اﻓﮑﺎرم از ﻧﺎاﻣﯿﺪي آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﮔﻠﻮﯾﻢ از ﻋﻄﺸﯽ ﺳﻮزان و آﺷﻨﺎ درد ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﮔﻔﺖ

: » ﺧﻮب ، درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ؟ « ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﻪ ﻗﺪري آرام ﺑﻮد ، ﮔﻮﯾﯽ داﺷﺖ از ﮔﺰارﺷﺎت ﻫﻮا ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ زد . » درﺑﺎره ي ﺷﮑﺎر ﻧﮑﺮدن‬ ‫اﻧﺴﺎن ﻫﺎ؟ «‬ ‫» ﮐﻮﺋﯿﻠﯿﺖ ﻫﺎ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺷﻮن

ﺧﻮب ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺨﺖ در ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ، ﺳﺮش را ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺗﮑﺎن داد .‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ، ﻧﺬار اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻪ راﺣﺘﯽ ﺑﺮت داره . اون ﻫﺎ ﺣﻖ دارن

ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﻮن رو از ﻣﺎ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻦ . ﻣﺎ ﻫﻨﻮزم‬ ‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯿﻢ.«‬ ‫» ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻢ. «‬ ‫ﻧﻪ او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ . ﭼﻄﻮر او را وادار ﺑﻪ دﯾﺪن ﮐﻨﻢ ؟‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺎ ﺳﻌﯽ ﺧﻮدﻣﻮن رو ﻣﯽ

ﮐﻨﯿﻢ . ﻣﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺗﻮي اﯾﻦ ﮐﺎر ﺧﻮب ﻫﺴﺘﯿﻢ . ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖ ﻫﺎ اﺷﺘﺒﺎه ﻫﺎﯾﯽ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ . ﻣﺜﻼً، ﻣﻦ ،‬ ‫ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه ﻣﯽ دم ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ. «‬

‫ﻋﻄﺮ او ﻫﻤﭽﻨﺎن در اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻋﺼﯿﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد . داﺷﺘﻢ ﺑﻪ آن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻋﺎدت ﻣﯽ ﮐﺮدم ، دﯾﮕﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮم ، اﻣﺎ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ اﻧﮑﺎر ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺪﻧﻢ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﺮاي

ﻣﻘﺎﺻﺪ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ او را ﻃﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد ، دﻫﺎﻧﻢ ﭘﺮ از ﺳﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ : » اﯾﻦ ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎﻫﯿﻪ؟ « و ﺻﺪاي او ﻏﺼﻪ دار ﺑﻮد . ﻃﻨﯿﻦ آن ﻣﺮا ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﺮد . او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ

romangram.com | @romangram_com