رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_211

ﻟﺒﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ، ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ را ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﺮاغ ﻫﺎي ﮐﻨﺎر ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﺎﺧﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻢ . اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ او اﺣﺴﺎس ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻨﻢ.‬ ‫آﯾﺎ اﯾﻦ ﺻﺤﯿﺢ

ﺑﻮد ؟ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ روي او ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدم ، اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﻋﻄﺮ او ﺑﺎ ﺟﺮﯾﺎن ﮔﺮﻣﺎي ﺑﺨﺎري در‬ ‫ﻓﻀﺎ ﭘﯿﭽﯿﺪ ، ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺷﺪ و ﺟﺎ ﺧﻮش ﮐﺮد . اﻧﮕﺎر ﭼﯿﺰ

دﯾﮕﺮي در ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺣﻀﻮر داﺷﺖ . ﺣﻀﻮري ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎزﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد .‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﻫﻢ ﺷﺪ ؛ ﻣﻦ ﺳﻮﺧﺘﻢ . ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ در ﻧﻈﺮم ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ

ﻣﯽ ﻧﻤﻮد. ﻣﻦ اﻣﺸﺐ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ را‬ ‫ﺑﺮوز داده ﺑﻮدم- ﺑﯿﺶ از آﻧﮑﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ . و او ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺑﻮد، ﻫﻤﭽﻨﺎن از روي ﻣﯿﻞ در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد. در ازاي آن دﯾﻨﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ‬

‫ﺑﺎﯾﺪ ادا ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﯾﮏ ﻓﺪاﮐﺎري . ﺑﻪ ﺑﻬﺎي ﺳﻮﺧﺘﻦ.‬ ‫اﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ آن را ﺗﺎ ﻫﻤﺎن ﺣﺪ ﻧﮕﻪ دارم ؛ ﻓﻘﻂ ﺳﻮﺧﺘﻦ ، اﯾﺮادي ﻧﺪاﺷﺖ . اﻣﺎ دﻫﺎﻧﻢ ﺑﺎ زﻫﺮ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪ و ﻋﻀﻼﺗﻢ ﺑﺎ اﻣﯿﺪواري

ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪﻧﺪ ،‬ ‫اﻧﮕﺎر در ﺣﯿﻦ ﺷﮑﺎر ﺑﻮدم...‬

‫ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻓﮑﺮﻫﺎﯾﯽ را از ذﻫﻨﻢ دور ﻧﮕﻪ ﻣﯽ داﺷﺘﻢ . و ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﺐ ، ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮا‪ « .ﺗﺮس از ﺟﻮاﺑﯽ ﮐﻪ از او

ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم ، ﺟﺎي ﺳﻮزش را ﮔﺮﻓﺖ .‬





‫ﻓﺼﻞ دﻫﻢ "‬ ‫ﻧﻈﺮﯾﻪ"‬..


‫ﺑﻪ ﺟﺎي ﺟﻮاب دادن ﺑﻪ ﺳﻮال ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﺶ دﯾﮕﺮي ﮐﺮد : » ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺳﻮال دﯾﮕﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ ؟ «‬ ‫ﺑﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﺷﻨﯿﺪن ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﻋﺼﺒﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدم . و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﭼﻪ وﺳﻮﺳﻪ اﻧﮕﯿﺰ

romangram.com | @romangram_com