#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_212
ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ را ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ ﮐﻨﻢ. ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ، ﺑﻼ را ﺑﻪ ﻣﯿﻞ ﺧﻮد در ﮐﻨﺎرم داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ وﺿﻊ دﺷﻮار آه ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻓﻘﻂ ﯾﮑﯽ. « »
ﺧﻮب...، « ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﮑﺚ ﮐﺮد ، اﻧﮕﺎر داﺷﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﺪام ﯾﮏ از ﺳﻮاﻻﺗﺶ را ﺑﭙﺮﺳﺪ . » ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ ﻣﻦ وارد اون ﮐﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﯽ ﻧﺸﺪم و، ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻨﻮب رﻓﺘﻢ .
ﺧﻮب ﺗﻮ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ. « از ﭘﺸﺖ ﺷﯿﺸﻪ ي ﺟﻠﻮي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺧﯿﺮه ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . اﯾﻦ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﺳﻮال ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ را
از ﻃﺮف او ﻓﺎش ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و، ﻫﻮﯾﺖ ﻣﺮا ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻓﺸﺎ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد . ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﻼﻣﺖ ﺑﺎر و ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم دﯾﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ از ﭼﯿﺰي ﻃﻔﺮه ﺑﺮﯾﻢ. « ﭼﻪ ﺧﻨﺪه دار . او
ﺣﺘﯽ ﺑﺪون ﺗﻼش ﮐﺮدن ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ ﻃﻔﺮه ﻣﯽ زد . ﺧﻮب ، او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ رو راﺳﺖ ﺑﺎﺷﻢ . و در ﻫﺮ ﺻﻮرت ، اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﯿﻠﯽ
ﺧﻮب ، ﺑﺎﺷﻪ . ﺑﻮي ﺗﻮرو دﻧﺒﺎل ﮐﺮدم. « ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي او ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ ، وﻟﯽ از ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم . در ﻋﻮض ، ﺑﻪ ﺻﺪاي ﻧﻔﺲ ﻫﺎي او ﮔﻮش ﺳﭙﺮدم ﮐﻪ
ﺷﺘﺎب ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻌﺎدل ﺷﺪ . ﭘﺲ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ ، ﺻﺪاﯾﺶ از آﻧﭽﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﺑﻮد . ﮔﻔﺖ : » ﺗﺎزه ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از اوﻟﯿﻦ ﺳﻮال ﻫﺎي ﻣﻨﻢ ﺟﻮاب ﻧﺪادي.
« ﺑﺎ اﺧﻢ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . او ﻫﻢ داﺷﺖ وﻗﺖ ﮐﺸﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . » ﮐﺪوم ﯾﮑﯽ ؟ « ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ داﺧﻞ رﺳﺘﻮران ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد را ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻄﻮري ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ- اون ﻣﺴﺌﻠﻪ
ي ذﻫﻦ ﺧﻮاﻧﯽ ؟ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻓﮑﺮ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ رو ، ﻫﺮﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺨﻮﻧﯽ ؟ ﭼﻄﻮر اﯾﻦ ﮐﺎرو اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪي ؟ ﺑﻘﯿﻪ ي اﻋﻀﺎي ﺧﻮﻧﻮادت ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ...؟ « ﺟﻤﻠﻪ اش را ﻧﺎﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺖ و
دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺳﺮخ ﺷﺪ .
ﮔﻔﺘﻢ : » اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﯾﮑﯽ ﺷﺪ. « او ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد .
ﭼﺮا ﺑﻪ او ﻧﮕﻮﯾﻢ ؟ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺧﻮدش ﺑﯿﺸﺘﺮ آن را ﺣﺪس زده ﺑﻮد و ، اﯾﻦ از ﺑﻘﯿﻪ ﻣﻮﺿﻮع آﺳﺎن ﺗﺮي ﺑﻮد . » ﻧﻪ ، ﻓﻘﻂ ﻣﻨﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . در ﺿﻤﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺻﺪاي
romangram.com | @romangram_com