رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_210

ﺗﺮﺳﯿﺪ .‬

‫اﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻼ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺗﻼش ﺳﺨﺘﻢ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻄﺮي از ﻃﺮف ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﻧﺒﺎﺷﺪ و او را ﻧﺘﺮﺳﺎﻧﻢ ، ﺗﺎ اﻧﺴﺎن ﺑﺎﺷﻢ ، ﺣﻘﯿﻘﺘﺎً اﺑﻬﺘﻢ‬ ‫را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدم . ﺑﺎ وﺟﻮد

وﺣﺸﺖ دروﻧﯽ ام ﮐﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﻓﺮاواﻧﯽ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل درش آورده ﺑﻮدم ، ﺣﺎﻻ ﺑﻘﯿﻪ ي اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻓﻘﻂ زﯾﺒﺎﯾﯽ‬ ‫ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪم ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺎزﮔﺮدد .

ﺣﺎﻻ ﮐﻪ دﻟﯿﻞ آن را ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺧﻨﺪه دار ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ﺑﺎ ﻟﮑﻨﺖ ﮔﻔﺖ : » ﺣﺘﻤﺎً . ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ. «‬ ‫ﭘﻮﺷﻪ اي ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺤﺴﺎب در آن ﻗﺮار داﺷﺖ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ داد ،

در ﻓﮑﺮ ﮐﺎرﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺸﺖ رﺳﯿﺪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد . ﮐﺎرﺗﯽ ﮐﻪ اﺳﻢ و ﺷﻤﺎره‬ ‫ﺗﻠﻔﻨﺶ روي آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻠﻪ ، ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد .‬ ‫دوﺑﺎره ﭘﻮل را آﻣﺎده ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم . ﭘﻮﺷﻪ

را ﺑﻪ او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم ﺗﺎ وﻗﺘﺶ را در اﻧﺘﻈﺎر ﺗﻤﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺗﻠﻒ ﻧﮑﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻘﯿﻪ اش ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ. « اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﻣﺒﻠﻎ اﻧﻌﺎم از ﺷﺪت ﻧﺎاﻣﯿﺪي او ﺑﮑﺎﻫﺪ .‬

‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و ﺑﻼ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ دﺳﺖ او دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﻨﻢ ، وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮاي‬ ‫ﯾﮏ ﺷﺐ زﯾﺎدي ﺑﻪ ﺑﺨﺖ ﺧﻮدم ﻟﮕﺪ زده

ﺑﺎﺷﻢ . در ﺣﺎﻟﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ از ﺻﻮرت ﺑﻼ دور ﻧﻤﯽ ﺷﺪ از ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮدم . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬ ‫ﺑﻼ ﻫﻢ ﭼﯿﺰ ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه اي ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ .‬ ‫ﻗﺪم ﺑﻪ ﺑﯿﺮون در ﮔﺬاﺷﺘﻢ ؛ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ

ﺟﺮأت داﺷﺘﻢ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ او ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺑﻪ ﺣﺪي ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﺑﺪن او ﺳﺎﺗﻊ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤﺎس ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ در ﻃﺮف ﭼﭗ ﺑﺪﻧﻢ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم . در را ﺑﺮاي او ﻧﮕﻪ

داﺷﺘﻢ ، آﻫﺴﺘﻪ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ ، ﺑﺎ ﺧﻮد در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم‬ ‫ﮐﻪ ﮐﺪام ﺣﺴﺮت او را ﻏﻤﮕﯿﻦ ﮐﺮده اﺳﺖ . در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﻤﺎن ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻼﻗﯽ ﮐﺮد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ

زﻣﯿﻦ دوﺧﺖ ،‬ ‫ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺷﻮم و ﻫﻢ از ﭘﺮﺳﯿﺪن ﺑﯽ ﻣﯿﻞ . ﺳﮑﻮت ﺑﯿﻦ ﻣﺎ اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺖ . در اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ را ﺑﺮاي‬ ‫او ﺑﺎز ﮐﺮدم و ﺑﻌﺪ ﺳﻮار

ﺷﺪم .‬ ‫ﺑﺨﺎري را روﺷﻦ ﮐﺮدم- ﻫﻮاي ﮔﺮم ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﺷﺪت ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻪ داﺧﻞ ﭘﯿﭽﯿﺪ ؛ ﺣﺘﻤﺎً اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺳﺮد ﺑﺮاي او ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد . ﺧﻮدش را در ژاﮐﺖ ﻣﻦ‬ ‫ﺟﻤﻊ ﮐﺮد ، ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻠﯿﺤﯽ روي


romangram.com | @romangram_com