#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_209
ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺟﺎﺑﺮاﻧﻪ ام را ﺗﻮﺿﯿﺢ دﻫﻢ ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد . ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﺠﻮاﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮام... ﺳﺨﺖ ﺑﻮد- ﻓﮑﺮﺷﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﮑﻨﯽ ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ- ﮐﻪ ﺗﻮرو از اوﻧﺠﺎ دور ﮐﻨﻢ و
اوﻧﻬﺎ رو... زﻧﺪه وﻟﺸﻮن ﮐﻨﻢ . ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺰارم ﺗﻮ ﺑﺎ ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ ﺑﺮي ، وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم اﮔﻪ ﺗﻨﻬﺎم ﺑﺬاري ، ﺑﺮم دﻧﺒﺎل اوﻧﻬﺎ. « اﻣﺸﺐ ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺪم ﺑﺮاي
ارﺗﮑﺎب ﻗﺘﻞ اﻋﺘﺮاف ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺣﺪاﻗﻞ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد . ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮐﻨﺘﺮل ﮐﺮدن ﺧﻮدم در ﺗﮑﺎﭘﻮ ﺑﻮدم او ﺳﺎﮐﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ او ﮔﻮش ﺳﭙﺮدم . رﯾﺘﻢ
آن ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ ﺑﻮد ، اﻣﺎ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ زﻣﺎن ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﺘﻌﺎدل ﺑﻮد . ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺗﻨﻔﺴﺶ ، آرام و ﻣﻨﻈﻢ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻟﺒﻪ ي ﭘﺮﺗﮕﺎه ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪه
ﺑﻮدم . ﺑﺎﯾﺪ او را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪم ، ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ... ﺳﭙﺲ آن ﻣﺮد را ﻣﯽ ﮐﺸﺘﻢ ؟ آﯾﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺎز ﺑﻪ ﯾﮏ ﻗﺎﺗﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪم ؟ آﯾﺎ راﻫﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﺗﺎ
ﺟﻠﻮي ﺧﻮدم را ﺑﮕﯿﺮم . او ﻗﻮل داده ﺑﻮد ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﺪﯾﻢ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻈﺮﯾﻪ اش را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﺪ . آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ آن را ﺑﺸﻨﻮم ؟ ﺑﺮاي آن ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮدم ، وﻟﯽ آﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد
ﺳﺰاي ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻣﻦ ﺑﺪﺗﺮ از ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ ﺑﺎﺷﺪ ؟ در ﻫﺮ ﺻﻮرت ، ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺷﺐ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﺤﻮﯾﻞ او داده ﺑﻮدم . دوﺑﺎره ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . ﭼﻬﺮه اش رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﺗﺮ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ،
وﻟﯽ آرام ﺑﻮد . ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺣﺎﺿﺮي؟ « او ﮔﻔﺖ : » ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺣﺎﺿﺮم. « ﮐﻠﻤﺎت را ﺑﺎ دﻗﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﯾﮏ 'ﺑﻠﻪ' ي ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻪ روﺷﻨﯽ ﻣﻨﻈﻮر
او را ﺑﯿﺎن ﻧﻤﯽ ﮐﺮد . ﻧﺎاﻣﯿﺪﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد . ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آﻧﻄﺮف ﭘﺎرﺗﯿﺸﻦ ﻣﺮدد اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ آﯾﺎ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﻨﺪ ﯾﺎ
ﻧﻪ ، ﺟﻤﻠﻪ ي آﺧﺮ ﺑﻼ را ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻌﻀﯽ از ﭘﯿﺸﻨﻬﺎداﺗﯽ ﮐﻪ در ﺳﺮش ﺑﻮد ﭘﺸﺖ ﭼﺸﻢ ﻧﺎزك ﮐﻨﻢ . از ﻣﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺧﺪﻣﺖ دﯾﮕﻪ اي از دﺳﺘﻢ ﺑﺮﻣﯿﺎد؟ «
در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﺑﻼ ﺑﻮد ، ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ ﻣﺘﺸﮑﺮم ، ﻓﻘﻂ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺻﻮرت ﺣﺴﺎب ﻫﺴﺘﯿﻢ. « ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ اﻓﺘﺎد و ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي ﻣﻦ ﺑﻄﻮر آﻧﯽ- ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي ﺑﻼ-
ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد . در ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ، ﺑﺎ ﮔﻮش دادن ﺑﻪ ﺻﺪاي ﺧﻮدم در اﻓﮑﺎر ﮐﻢ اﻫﻤﯿﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ او ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﭼﺮا اﻣﺸﺐ اﯾﻨﻘﺪر ﻣﻮرد ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم- ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒﻞ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ
romangram.com | @romangram_com