#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_208

رو ﺗﻮي ذﻫﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﺒﯿﻨﻢ و ﺑﺪوﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﺠﺎﯾﯽ . ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ... وﻟﯽ ﯾﻪ ﺟﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ دﻟﻮاﭘﺲ ﺑﻮدم... «‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺣﺴﺎس وﺣﺸﺖ را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽ آوردم ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﺗﻨﺪ

ﺗﺮ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آﻣﺪ . ﻋﻄﺮ او در ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺷﻌﻠﻪ ﮐﺸﯿﺪ و ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم . اﯾﻦ‬ ‫درد ﺑﻪ آن ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ او زﻧﺪه اﺳﺖ . ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺘﻢ ، او در اﻣﺎن ﺑﻮد .‬ ‫» ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر

ﮐﻪ... ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮔﺸﺖ ﻣﯽ زدم. « اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﮐﻠﻤﻪ ي ﮔﻮش دادن ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﯾﺪ ﮔﯿﺞ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯽ ﺑﻮد. » ﺧﻮرﺷﯿﺪ رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﻏﺮوب ﻣﯽ ﮐﺮد و

دﯾﮕﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﻮﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺎده ﺑﺸﻢ و ﭘﺎي ﭘﯿﺎده دﻧﺒﺎﻟﺖ راه ﺑﯿﻔﺘﻢ . و ﺑﻌﺪ- «‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ آن ﺧﺎﻃﺮه در ذﻫﻨﻢ ﺟﺎن ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ- ﮐﺎﻣﻼً واﺿﺢ و ﺷﻔﺎف ، اﻧﮕﺎر دوﺑﺎره در آن ﻟﺤﻈﻪ

ﺑﻮدم- ﺣﺲ ﮐﺮدم ﻫﻤﺎن ﺧﺸﻢ و‬ ‫ﺧﻮﻧﺨﻮاﻫﯽ دروﻧﻢ را ﻣﯽ ﺷﻮﯾﺪ و ﺑﻪ ﯾﺦ ﺗﺒﺪﺑﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﺎن ﻣﺮگ او ﺑﻮدم . ﺑﻪ ﻣﺮگ او ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺑﻮدم . در ﺣﯿﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺧﻮدم

اﯾﻨﺠﺎ ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدم آرواره ام ﺳﺨﺖ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺑﻼ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺎز داﺷﺖ . ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ اﻫﻤﯿﺖ داﺷﺖ .‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن ﺗﯿﺮه اش ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » ﺑﻌﺪ ﭼﯽ؟ «‬ ‫از

ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺻﺪاي اﻓﮑﺎر اوﻧﻬﺎ رو ﺷﻨﯿﺪم. « ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدم از ادا ﺷﺪن ﮐﻠﻤﺎت ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﺮش ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ . » ﺻﻮرت ﺗﻮ رو‬ ‫ﺗﻮي ذﻫﻦ اون دﯾﺪم . «‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺘﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﯿﻞ ﺷﺪﯾﺪم ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻢ . ﻫﻨﻮز دﻗﯿﻖ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﺠﺎ او را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ . اﻓﮑﺎر او ﮐﻪ از ﺳﯿﺎﻫﯽ‬ ‫روي آﺳﻤﺎن ﺷﺐ را ﮐﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﺮا ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ

ﮐﺸﯿﺪ...‬

‫ﺻﻮرﺗﻢ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪم ، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺣﺎﻟﺖ آن ﺑﻪ ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ، ﯾﮏ ﺷﮑﺎرﭼﯽ ، ﯾﮏ ﻗﺎﺗﻞ . ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﻼ ﭘﺸﺖ ﭘﻠﮏ ﻫﺎي ﺑﺴﺘﻪ ام ﺛﺎﺑﺖ ﻧﮕﻪ‬ ‫داﺷﺘﻢ و ، روي ﭼﻬﺮه او ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم ﺗﺎ

ﺧﻮدم را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻢ . ﮐﺎﻟﺒﺪ ﻇﺮﯾﻒ اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎي او ، ﭘﻮﺷﺶ ﭘﻮﺳﺖ ﻧﺎزك و رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ي او-‬ ‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﺮﯾﺮي ﮐﻪ روي ﺷﯿﺸﻪ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ، ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻮد و آﺳﺎن ﻣﯽ

ﺷﮑﺴﺖ . او ﺑﺮاي اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﺧﯿﻠﯽ آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد . او ﺑﻪ‬ ‫ﯾﮏ ﻣﺤﺎﻓﻆ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ. و ، از ﻗﻀﺎي ﺑﺮﻋﮑﺲ و آﺷﻔﺘﻪ ي ﺗﻘﺮﯾﺮ ، ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻮدم ﮐﻪ در دﺳﺘﺮس ﺑﻮد .‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم


romangram.com | @romangram_com