رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_205

ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻧﮕﺮان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . آﻫﺴﺘﻪ و ﺑﺎ ﺗﺎﻣﻞ ، دوﻣﺮﺗﺒﻪ دﺳﺘﺶ را از‬ ‫آن ﺳﻮي ﻣﯿﺰ دراز ﮐﺮد . ﯾﮏ اﯾﻨﭻ دﺳﺘﻢ را از او دور ﮐﺮدم ، وﻟﯽ آن را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺖ ،

ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ . ﻧﻔﺴﻢ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم-‬ ‫ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻄﺮ او ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻨﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺳﺨﺖ . ﺗﺮس . ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻦ او را ﻣﻨﺰﺟﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد . او ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ .‬ ‫ﺑﺎ

ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﭘﺸﺖ دﺳﺘﻢ را ﻧﻮازش ﮐﺮد . اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎي ﺗﻤﺎس ﻣﻼﯾﻢ و راﻏﺐ او در ﻣﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد آورد ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻢ ﻧﺒﻮد . ﻣﯽ ﺷﺪ

ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻟﺬت ﺧﺎﻟﺺ ﺑﻮد . اﮔﺮ اﯾﻨﻘﺪر ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺳﺮد و‬ ‫ﺳﻨﮕﯽ ﻣﺮا ﻟﻤﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺻﻮرﺗﺶ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم ، ﻫﻨﻮز ﻗﺎدر ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن

ﻧﺒﻮدم .‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻠﯿﺤﯽ ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺐ ﻫﺎي او را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ. « ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﺮﺳﻨﺪي ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ي ﻣﺮا ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮد. » اﯾﻦ ﺑﺎر دوﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﺬاﺷﺘﯽ ﺑﻬﺖ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻢ.

«‬ ‫اﻧﮕﺸﺘﺎن ﻟﻄﯿﻒ او روي دﺳﺘﻢ درﻧﮓ ﮐﺮدﻧﺪ ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﺑﻮدن در آﻧﺠﺎ را ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻋﺎدي ﺟﻮاب دادم : » ﭘﺲ دﯾﮕﻪ واﺳﻪ ﺑﺎر ﺳﻮم

ﺳﻌﯽ ﻧﮑﻦ ، ﺑﺎﺷﻪ ؟ «‬ ‫ﺷﮑﻠﮑﯽ درآورد ، وﻟﯽ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي رﺿﺎﯾﺖ ﺗﮑﺎن داد .‬ ‫دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ را از از زﯾﺮ دﺳﺘﺎن او ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم . ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎس دﺳﺖ او اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻣﻄﺒﻮع

ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺪاد ، ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺟﺎدوي‬ ‫ﺑﺮدﺑﺎري او ﺗﻤﺎم ﺷﻮد و ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻨﻔﺮ ﺑﺪﻫﺪ . دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ را زﯾﺮ ﻣﯿﺰ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن او را ﺧﻮاﻧﺪم ؛ ﮔﺮﭼﻪ ذﻫﻦ او ﺳﺎﮐﺖ

ﺑﻮد ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻋﺘﻤﺎد و ﻫﻢ ﺷﮕﻔﺖ زدﮔﯽ را در آﻧﻬﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻨﻢ . ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ در اﯾﻦ‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻮال ﻫﺎي او ﺟﻮاب دﻫﻢ . ﻧﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻣﺪﯾﻮن ﺑﻮدم .

ﻧﻪ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او ﻣﺮا ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻦ ﺗﻮرو ﺗﺎ ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﺮدم. « ﮐﻠﻤﺎت ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺮﯾﻊ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ

ﻧﻤﯽ ﺷﺪ آﻧﻬﺎ را وﯾﺮاﯾﺶ ﮐﻨﻢ . از ﺧﻄﺮ‬ ‫ﮔﻔﺘﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ آﮔﺎه ﺑﻮدم ، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﻪ رﯾﺴﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺟﯿﻎ ﻫﺎي ﻫﯿﺴﺘﺮﯾﺎﯾﯽ ، آراﻣﺶ ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ او را در‬

‫ﻫﻢ ﺑﺸﮑﻨﻨﺪ . داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮدﻧﻢ ﻧﺸﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺮا ﺑﺮ آن داﺷﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ . » ﻣﻦ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ وقت .


romangram.com | @romangram_com