#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_204
، ﮐﺪام ﻗﺴﻤﺖ را ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﺮدم ؟ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻟﯿﺎﻗﺖ اﻋﺘﻤﺎدي ﮐﻪ ﻫﻨﻮز در ﭼﻬﺮه ي او دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . زﻣﺰﻣﻪ وار
ﮔﻔﺖ : » ﻣﯽ دوﻧﯽ، ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯽ. « و دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد ﺗﺎ دﺳﺖ ﻫﺎي ﻣﺮا ﮐﻪ روي ﻣﯿﺰ ﺧﺎﻟﯽ ﭘﯿﺶ روﯾﻢ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ ﺑﮕﯿﺮد . آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪم- از ﻓﮑﺮ
ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ او در ﺑﺮاﺑﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﯾﺦ زده و ﺳﻨﮕﯽ ام ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم- و او دﺳﺘﺶ را اﻧﺪاﺧﺖ . ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ او ﺑﺮاي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ رازﻫﺎﯾﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ ؛ او ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد
و ﺧﻮش ﻗﻠﺐ ﺑﻮد . وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ از آﻧﻬﺎ وﺣﺸﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ . او ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ . ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﺧﻮف و وﺣﺸﺖ ﻧﺒﻮد . زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ راه دﯾﮕﻪ اي
ﻫﻢ دارم ﯾﺎ ﻧﻪ... « ﺑﯿﺎد آوردم ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻧﺎﻫﻮﺷﯿﺎر اﺳﺖ و اﮔﺮ درﺳﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدم او از ﻣﻦ رﻧﺠﯿﺪه ﺑﻮد . ﺧﻮب ، ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﻗﻀﺎ
وت ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم . » ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم- ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ دﻗﯿﻖ ﺗﺮ و ﻫﺸﯿﺎر ﺗﺮ از اون ﭼﯿﺰي ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﻧﺴﺒﺖ داده ﺑﻮدم. « و ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ، وﻟﯽ ﺣﺴﻦ ﻫﺎي
ﺑﺴﯿﺎري را ﻧﯿﺰ ﺑﻪ او ﻧﺴﺒﺖ داده ﺑﻮدم . او ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ را از ﻗﻠﻢ ﻧﻤﯽ اﻧﺪاﺧﺖ . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ . «
» ﻗﺒﻼً ﻫﺎ اﯾﻨﻄﻮر ﺑﻮد . « ﻣﻦ در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﻣﺴﯿﺮي ﮐﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم . و ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ آﺷﻔﺘﻪ و درﻫﻢ ﺑﻮد . ﺑﺎ اﯾﻨﺤﺎل آن را ﺑﺎ
ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻋﻮض ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم . ﻣﻦ زﻧﺪﮔﯽ اي ﮐﻪ در آن ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮدش ﺑﻮد را ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ . ﻧﻪ اﮔﺮ اﯾﻦ آﺷﻔﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺑﻮدن ﺑﺎ ﺑﻼ ﺑﻮد . اداﻣﻪ دادم : » راﺟﻊ ﺑﻪ
ﭼﯿﺰﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺗﻮ آﻫﻦ رﺑﺎي ﺟﺬب ﺣﻮادث ﻧﯿﺴﺘﯽ- ﭼﻨﯿﻦ آﻫﻦ رﺑﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﻣﻌﺮف ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ . ﺗﻮ آﻫﻦ رﺑﺎي ﺟﺬب دردﺳﺮﻫﺎ ﻫﺴﺘﯽ . اﮔﻪ در ﺷﻌﺎع
ده ﻣﺎﯾﻠﯽ ﺗﻮ ﭼﯿﺰ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ، ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﭘﯿﺪات ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺖ ﻣﯿﺎد . « ﭼﺮا او ؟ ﻣﮕﺮ ﭼﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺰاوار ﯾﮑﯽ از اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﺻﻮرت ﺑﻼ دوﺑﺎره ﺟﺪي
ﺷﺪ. » و ﺗﻮ ﺧﻮدت رو ﻫﻢ ﺗﻮي اون دﺳﺘﻪ ﻗﺮار ﻣﯿﺪي؟ « ﺻﺪاﻗﺖ درﺑﺎره ي اﯾﻦ ﺳﻮال از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺑﻮد. » ﺑﺪون ﺷﮏ. « ﭼﺸﻤﺎن او اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ- ﺣﺎﻻ ﻣﺸﮑﻮك ﻧﺒﻮد ،
romangram.com | @romangram_com