رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_203

ﺑﺎ ﻣﻦ وﺟﻮد دارد ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺪي ﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻪ ﻫﺮ‬ ‫ﺣﺎل ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ذﻫﻦ ﺧﻮاﻧﯽ از ﮐﺎرﻫﺎي ﻣﺨﺘﺺ ﺑﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺎ ﻧﺒﻮد . ﺑﺎ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﭘﺮدازي او ﮐﻨﺎر آﻣﺪم .‬ ‫ﺟﻤﻠﻪ اش را

ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮدم : » ﺑﯿﺎ ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﯾﮏ ﻧﻔﺮ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد- او از ﺻﺪاﻗﺖ اﻧﺪك ﻣﻦ ﺧﻮﺷﻨﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد . » ﺑﺎﺷﻪ ، ﭘﺲ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﯾﻪ ﻧﻔﺮ . اﯾﻦ

ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﭼﻄﻮري ﻋﻤﻞ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؟ ﭼﻪ ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﻫﺎﯾﯽ داره ؟ ﭼﻄﻮر... ﻣﻤﮑﻨﻪ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ... ﺷﺨﺺ دﯾﮕﻪ اي رو دﻗﯿﻘﺎً ﺳﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ ؟ اون ﭼﻄﻮر ﻣﯽ دوﻧﻪ ﮐﻪ دﺧﺘﺮه‬ ‫ﺗﻮي دردﺳﺮ اﻓﺘﺎ

ده ؟ «‬ ‫» ﻓﺮﺿﺎً ؟ «‬ ‫» آره. «‬

‫ﻟﺒﻬﺎي او ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ ، ﭼﺸﻤﺎن ژرف ﻗﻬﻮه اي رﻧﮕﺶ ﺧﻮﺷﻨﻮد ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫» ﺧﻮب ، ﻣﮑﺚ ﮐﺮدم . اﮔﻪ... اون ﯾﻪ ﻧﻔﺮ... «‬ ‫ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد : » ﺑﯿﺎ اﺳﻤﺶ رو ﺑﺬارﯾﻢ ﺟﻮ. «‬ ‫ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه در

ﺟﻮاب ﺷﻮر و ﺷﻮق او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . آﯾﺎ او واﻗﻌﺎً ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭼﯿﺰ ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ ؟ اﮔﺮ رازﻫﺎي ﻣﻦ ﺧﻮش آﯾﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﭘﺲ‬ ‫ﭼﺮا آﻧﻬﺎ را از او ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدم ؟‬ ‫» ﺑﺎﺷﻪ ، ﭘﺲ

اﺳﻤﺶ ﺟﻮ ﺑﺎﺷﻪ . اﮔﻪ ﺟﻮ ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ اون ﺷﺨﺺ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ ، اﺣﺘﯿﺎج ﻧﺒﻮده زﻣﺎن ﺑﻨﺪﯾﺶ ﺧﯿﻠﯽ دﻗﯿﻖ ﺑﺎﺷﻪ. « ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن‬ ‫دادم و از ﻟﺮزﯾﺪن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﮑﺮ ﺑﻪ آﻧﮑﻪ ﭼﻘﺪر ﻧﺰدﯾﮏ

ﺑﻮد اﻣﺮوز دﯾﺮ ﺑﺮﺳﻢ را ﺳﺮﮐﻮب ﮐﻨﻢ . » ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﻮي ﺷﻬﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻮﭼﯿﮑﯽ‬ ‫دﭼﺎر دردﺳﺮ ﺑﺸﯽ . ﻣﯽ دوﻧﯽ ، ﺗﻮ آﻣﺎر ﺟﺮم و ﺟﻨﺎﯾﺖ ﯾﻪ دﻫﻪ ي اﯾﻦ ﺷﻬﺮ رو ﺑﺎﻻ ﺑﺮدي. «‬

‫ﻟﺒﺶ در ﯾﮏ ﻃﺮف آوﯾﺰان ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ : » ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ داﺷﺘﯿﻢ از ﯾﻪ ﻣﻮرد ﻓﺮﺿﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ زدﯾﻢ. «‬ ‫ﺑﻪ ﻟﺤﻦ آزرده ي او ﺧﻨﺪﯾﺪم .‬ ‫ﻟﺐ ﻫﺎي او ، ﭘﻮﺳﺘﺶ... ﺑﺴﯿﺎر ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ

ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ آﻧﻬﺎ را ﻟﻤﺲ ﮐﻨﻢ . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ را زﯾﺮ اﺑﺮوﻫﺎي در‬ ‫ﻫﻢ رﻓﺘﻪ ي او ﻓﺸﺎر دﻫﻢ و آﻧﻬﺎ را ﺑﺎﻻ ﺑﺒﺮم . ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد . ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﯿﺰ

اري او ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ ﺧﻮدم را از اﯾﻦ اﻓﺴﺮده ﺗﺮ ﮐﻨﻢ ﺳﺮ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ . ﮔﻔﺘﻢ : » آره ، ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮا‪ . ﻣﯽ ﺷﻪ اﺳﻢ ﺗﻮرو ﺑﺰارﯾﻢ ﺟﯿﻦ؟ «‬ ‫او ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺧﻢ ﺷﺪ ، ﺗﻤﺎم

آزردﮔﯽ ﻫﺎ از ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ي او رﺧﺖ ﺑﺮﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ؟ « ﺻﺪاﯾﺶ آﻫﺴﺘﻪ و ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ؟ و اﮔﺮ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻮد


romangram.com | @romangram_com