رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_202

ﺑﺮداﺷﺖ و رﻓﺖ .‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﯾﻢ ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب او را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮدم . » داﺷﺘﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي آﻫﺴﺘﻪ اي ﮔﻔﺖ : » در ﺑﺎرش ﺗﻮي ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻬﺖ

ﻣﯽ ﮔﻢ. « آه ، ﺣﺘﻤﺎً ﭼﯿﺰ ﺑﺪي ﺑﻮد . او ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺪس ﻫﺎﯾﺶ در اﻃﺮاف‬ ‫دﯾﮕﺮان ﻧﺒﻮد . ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد : » اﮔﻪ ﮐﻪ... «‬ ‫ﺑﻪ ﻗﺪري ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎت ﺧﺮﻧﺎس ﻣﺎﻧﻨﺪ از

ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺧﺎرج ﺷﺪ : » ﺷﺮط و ﺷﺮوﻃﯽ ﻫﺴﺖ؟ «‬ ‫» ﺧﺐ ، اﻟﺒﺘﻪ ﯾﻪ ﭼﻨﺪﺗﺎﯾﯽ ﺳﻮال دارم. «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﻨﯽ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮدم : » اﻟﺒﺘﻪ. «‬

‫اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺳﻮاﻻﺗﺶ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻢ اﻓﮑﺎرش ﺑﻪ ﮐﺠﺎﻫﺎ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ . وﻟﯽ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺟﻮاب ﻣﯽ دادم ؟ ﺑﺎ دروغ ﻫﺎي ﻣﺼﻠﺤﺖ آﻣﯿﺰ ؟‬ ‫ﯾﺎ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ او را ﻓﺮاري ﻣﯽ دادم

؟ ﯾﺎ وﻗﺘﯽ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻧﺒﻮدم اﺻﻼً ﺟﻮاب ﻧﻤﯽ دادم ؟‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻣﺠﺪداً ﺳﻮدا آورد در ﺳﮑﻮت ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ او رﻓﺖ ﺑﺎ آرواره ي ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮب

، ﺷﺮوع ﮐﻦ. «‬ ‫» ﺗﻮ ﭼﺮا ﺗﻮي ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺑﻮدي ؟ «‬ ‫اﯾﻦ ﺳﻮال ﺧﯿﻠﯽ آﺳﺎﻧﯽ ﺑﻮد- اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮاي او . ﺑﻪ ﭼﯿﺰي اﻗﺮار ﻧﮑﺮدم ، ﭼﺮا ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺟﻮاﺑﻢ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ، ﭘﺮده از

ﭼﯿﺰﻫﺎي زﯾﺎدي ﺑﺮدارد‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او اول ﭼﯿﺰي ﻓﺎش ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻌﺪي. «‬ ‫» وﻟﯽ اون از ﻫﻤﻪ راﺣﺖ ﺗﺮه ! «‬ ‫دوﺑﺎره ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻌﺪي. «‬ ‫از ا‪ﻣﺘﻨﺎع ﻣﻦ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻧﮕﺎﻫﺶ

را از ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻏﺬاﯾﺶ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺨﺖ در ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ، آﻫﺴﺘﻪ ﺗﮑﻪ اي از ﻏﺬا را ﺑﺎ ﭼﻨﮕﺎل در دﻫﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎ ﺗﺄﻣﻞ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻮﯾﺪن آن ﮐﺮد . ﻏﺬا را ﺑﻠﻌﯿﺪ

و‬ ‫ﭘﺸﺖ آن ﮐﻤﯽ دﯾﮕﺮ از ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻧﻮﺷﯿﺪ . و ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او از ﻇﻦ رﯾﺰ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب . ﺑﺰار ﺑﮕﯿﻢ ، ﻓﺮﺿﺎً...ﯾﻪ ﺷﺨﺼﯽ... ﻣﯽ دوﻧﻪ

ﻣﺮدم ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ، ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﻪ ذﻫﻦ ﻫﺎ رو ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻪ- اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ‬ ‫اﺳﺘﺜﻨﺎي ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ. «‬ ‫وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﺑﻮد .‬ ‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﻋﻠﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻤﺮﻧﮓ او در ﻣﺎﺷﯿﻦ را ﺗﻮﺿﯿﺢ

ﻣﯽ داد . او ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺴﺎﺋﻞ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ- ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اﯾﻦ ﺣﺪس را در ﻣﻮرد‬ ‫ﻣﻦ ﻧﺰده ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﮐﺎرﻻﯾﻞ ، ﮐﻪ آن ﻫﻢ ﮐﺎﻣﻼً واﺿﺢ ﺑﻮد ، ﭼﺮاﮐﻪ در اول ﻃﻮري ﺑﻪ اﻓﮑﺎر

او ﭘﺎﺳﺦ داده ﺑﻮدم ﮐﻪ اﻧﮕﺎر آﻧﻬﺎ را ﺑﺮاي ﻣﻦ‬ ‫ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﺮده ﺑﻮد . او ﭘﯿﺶ از آن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ...‬ ‫اﯾﻦ ﺳﻮال آﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد . در ﺣﯿﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﻣﺸﮑﻠﯽ در راﺑﻄﻪ


romangram.com | @romangram_com