#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_201
ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺧﻄﺮ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﻧﻤﯽ ﺷﺪ . واﮐﻨﺶ او ﻣﻌﮑﻮس ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺟﺎي ﻓﺮار اﯾﺴﺘﺎدﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ او را ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪ ﺟﺬب ﻣﯿﺸﺪ... ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﺑﺮ
اﺑﺮ ﺧﻮدم از او ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻢ ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ آن ﻧﺒﻮدﯾﻢ ؟
زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺗﺮ از اوﻧﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاش ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي ﮐﺮده ﺑﻮدم. « ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺮا در ﺳﺮش ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي از
آﻧﻬﺎ در ﻣﯽ آورد . ﺗﮑﻪ اي ﻧﺎن ﮐﻨﺪ و ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردﻧﺶ ﺷﺪ . ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي آن را ﺟﻮﯾﺪ و ﺑﻌﺪ ، ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺘﻔﮑﺮي ﺑﻪ ﯾﮏ ﻃﺮف ﺧﻢ ﮐﺮد . ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ
ﻋﺎدي ﮔﻔﺖ : » ﻣﻌﻤﻮﻻً وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺎت روﺷﻦ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺘﺮه. « ﻣﺸﺎﻫﺪات او ﺑﻪ ﻗﺪري ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎت و ﻣﺒﻬﻮت ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪم . » ﭼﯽ ﮔﻔﺘﯽ؟ « » وﻗﺘﯽ رﻧﮓ
ﭼﺸﻤﻬﺎت ﺗﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﺪﺧﻠﻖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﯽ- دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺶ ﻋﺎدت ﮐﺮدم . « ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد : » ﻣﻦ ﯾﻪ ﻧﻈﺮﯾﻪ در اﯾﻦ ﺑﺎره دارم . « ﭘﺲ او ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺧﻮدش را داﺷﺖ . ﺑﺪون ﺷﮏ
داﺷﺖ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﻪ او ﭼﻘﺪر ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺗﺮس ﻋﻤﯿﻘﯽ در دروﻧﻢ ﺣﺲ ﮐﺮدم . » ﺑﺎزم ﻧﻈﺮﯾﻪ؟ « » م م- ﻫﻢ م. « ﺑﺎ ﺳﻬﻞ اﻧﮕﺎري ﻟﻘﻤﻪ ي دﯾﮕﺮي
را ﺟﻮﯾﺪ. اﻧﮕﺎر ﻧﻪ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ داﺷﺖ در ﮐﻮرد ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎي ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺤﺚ ﻣﯽ ﮐﺮد. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ ﻧﺪاد ﺑﻪ دروغ ﮔﻔﺘﻢ : » اﻣﯿﺪوارم اﯾﻦ دﻓﻌﻪ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي
از ﺧﻮدت ﻧﺸﻮن داده ﺑﺎﺷﯽ . « ﭼﯿﺰي ﮐﻪ واﻗﻌﺎً اﻣﯿﺪش را داﺷﺘﻢ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﻨﺪ- ﻣﺎﯾﻞ ﻫﺎ از اﺻﻞ ﺣﻘﯿﻘﺖ دور ﺑﺎﺷﺪ . » ﯾﺎ ﻫﻨﻮزم از ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ ﮐﻒ ﻣﯿﺮي؟ « اﻧﺪﮐﯽ
ﺑﺎ ﮐﻤﺮوﯾﯽ ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب ، ﻧﻪ ، اﯾﻨﻮ از ﺗﻮي ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ درﻧﯿﺎوردم ، وﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻫﻢ ﭘﯿﺪاش ﻧﮑﺮدم. « از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪم : » و... ؟ « ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ اﮔﺮ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد
ﻓﺮﯾﺎد ﺑﮑﺸﺪ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺣﺮف ﻧﻤﯽ زد . ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺮدد ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻟﺒﺶ را ﮔﺎز ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ، ﺳﺮو ﮐﻠﻪ ي ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﺎ ﻏﺬاي ﺑﻼ ﭘﯿﺪا ﺷﺪ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺎرﺳﻮن ﺑﺸﻘﺎب را
ﺟﻠﻮي ﺑﻼ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺳﭙﺲ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﻻزم دارم ﯾﺎ ﻧﻪ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ او ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮدم . ﻓﻘﻂ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ي ﺑﯿﺸﺘﺮي درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮدم . ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ . آﻧﻬﺎ را
romangram.com | @romangram_com