رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_200

‫وﻗﺘﯽ ﺑﯽ ﻣﻌﻄﻠﯽ و ﺑﺪون اﻋﺘﺮاض اﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮد ﺣﯿﺮت زده ﺷﺪم . ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ را ﻧﻮﺷﯿﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﯿﺸﻪ آن ﮐﺎﻣﻼً ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ‬ ‫دوم را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻫﻞ دادم . اﻧﺪﮐﯽ

اﺧﻢ ﻫﺎﯾﻢ در ﻫﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد . ﺗﺸﻨﻪ ﺑﻮد ، ﯾﺎ ﺷﻮﮐﻪ ؟‬ ‫ﭼﻨﺪ ﺟﺮﻋﻪ ﻧﻮﺷﯿﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺪﻧﺶ ﻟﺮزﯾﺪ .‬ ‫» ﺳﺮدﺗﻪ ؟ «‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ اس. « اﻣﺎ دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﻟﺮزﯾﺪ ، ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻤﯽ

ﻣﺮﺗﻌﺶ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ . ﺑﻠﻮز‬ ‫ﻗﺸﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ ﻧﺎزك ﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ درﺳﺘﯽ از او ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﭘﻮﺳﺖ دوم ﺑﻪ او

ﭼﺴﺒﯿﺪه و ﺑﻪ ﻇﺮاﻓﺖ اوﻟﯽ‬ ‫ﺑﻮد . او ﺧﯿﻠﯽ ﺷﮑﻨﻨﺪه ﺑﻮد ، ﺑﺴﯿﺎر اﻧﺴﺎن . » ژاﮐﺖ ﻧﺪاري؟ «‬ ‫» ﭼﺮا. « ﻫﺎج و واج ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮدش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . » اوه- ﺗﻮي ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺟﺎش ﮔﺬ

اﺷﺘﻢ. «‬ ‫ژاﮐﺘﻢ را درآوردم . اي ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ دﻣﺎي ﺑﺪﻧﻢ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ را ﺧﺮاب ﻧﻤﯽ ﮐﺮد . ﭼﻪ ﺧﻮب ﺑﻮد اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﯾﮏ ﮐﺖ ﮔﺮم ﺑﻪ او ﭘﯿﺸﮑﺶ‬ ‫ﮐﻨﻢ . او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﮔﻮﻧﻪ

ﻫﺎﯾﺶ دوﺑﺎره ﮔﺮم ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ . ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد؟‬ ‫ﮐﺖ را ﺑﻪ او در آﻧﺴﻮي ﻣﯿﺰ دادم ، ﻓﻮراً آن را ﺑﺮ ﺗﻦ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﻟﺮزﯾﺪ .‬ ‫ﺑﻠﻪ ، اﮔﺮ ژاﮐﺖ ﮔﺮم ﺑﻮد ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب

ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﻣﺘﺸﮑﺮم. « ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ ، ﺳﭙﺲ آﺳﺘﯿﻦ ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ را ﺑﺎﻻ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ دﺳﺘﺎﻧﺶ آزاد ﺷﻮﻧﺪ . ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ دﯾﮕﺮي ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫آﯾﺎ ﺣﺎدﺛﻪ ي ﻋﺼﺮ آﻧﺮوز ﺑﺎﻻﺧﺮه

داﺷﺖ ﺑﺮاﯾﺶ ﺟﺎ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ؟ رﻧﮓ و روﯾﺶ ﻫﻨﻮز ﺧﻮب ﺑﻮد ؛ ﭘﻮﺳﺖ ﮐﺮم و ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﮔﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ اش در‬ ‫ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻠﻮز آﺑﯽ ﺳﯿﺮ او ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » رﻧﮓ آﺑﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ

ﭘﻮﺳﺖ ﺗﻮ ﺟﻮره. «‬ ‫او ﺳﺮخ ﺷﺪ و ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻟﺒﺎس را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﺪ ، وﻟﯽ رﯾﺴﮏ ﮐﺮدن ﺳﻮدي ﻧﺪاﺷﺖ . ﺳﺒﺪ ﻧﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫او ﮐﻪ

ﻣﻘﺼﻮد ﻣﺮا ﺣﺪس زده ﺑﻮد اﻋﺘﺮاض ﮐﺮد : » ﺟﺪاً ﻣﯽ ﮔﻢ . ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺷﻮﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻢ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم . » ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺸﯽ- ﯾﻪ آدم ﻋﺎدي ﺷﻮﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ. « در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم

ﮐﻪ ﭼﺮا او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻋﺎدي ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﻓﮑﺮ اﻓﺘﺎدم ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﺑﺨﻮاﻫﻢ او آن ﻃﻮر رﻓﺘﺎر ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ در ﮐﻨﺎر ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. « ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ

دوﺑﺎره از اﻋﺘﻤﺎد ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺑﻮدﻧﺪ . اﻋﺘﻤﺎدي ﮐﻪ ﻣﻦ ﻟﯿﺎﻗﺖ آن را ﻧﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫ﻏﺮاﯾﺰ او ﻫﻤﻪ ﻏﻠﻂ ﺑﻮدﻧﺪ- ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻫﻤﻪ ي ﻣﺮدم . ﺣﺘﻤﺎً ﻣﺸﮑﻠﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ، او آﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﺸﺮ ﻗﺎدر ﺑﻪ


romangram.com | @romangram_com