رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_192

» ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺷﻦ. « ﺻﺪاي او آرام ﺑﻮد . ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺷﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﺑﺎﺷﺪ . آﯾﺎ او در‬ ‫ﺷﻮك ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮد ؟ ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺎدﺛﻪ ي اﻣﺸﺐ ﻫﻨﻮز

ﺑﺮاﯾﺶ ﺟﺎ ﻧﯿﻔﺘﺎده ﺑﻮد . » ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻢ. «‬ ‫آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ﻣﻦ دور ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﯾﺎ ﻓﻘﻂ دﻟﻮاﭘﺲ ﻧﮕﺮاﻧﯽ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﻪ او ﻧﺪادم ، وﻟﯽ ﻣﺎﺷﯿﻦ را روﺷﻦ

ﮐﺮدم و او را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم . ﻫﺮ اﯾﻨﭽﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم ، ﭼﺴﺒﯿﺪن ﺑﻪ ﻫﺪﻓﻢ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ آن ﻣﺮد ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮدم...‬ ‫اﮔﺮ اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد- اﮔﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻻﯾﻖ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﺎﺷﻢ- ﭘﺲ ﭼﻪ ﻓﺎﯾﺪه اي داﺷﺖ ﮐﻪ اﺟﺎزه دﻫﻢ آن ﻣﺮد ﻣﺠﺎزات ﻧﺸﺪه ﺑﻪ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ اداﻣﻪ دﻫﺪ ؟ ﻣﺴﻠﻤﺎ ! ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮدم را ﻣﺠﺎز ﮐﻨﻢ ﺗﺎ...‬ ‫ﻧﻪ . ﻣﻦ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﻤﯽ

ﺷﺪم . ﻫﻨﻮز ﻧﻪ . ﺑﻪ ﻗﺪري او را ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﭘﺎ ﭘﺲ ﺑﮑﺸﻢ.‬ ‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺘﯽ اﻓﮑﺎرم را ﺳﺎﻣﺎن دﻫﻢ ﺑﻪ رﺳﺘﻮراﻧﯽ ﮐﻪ او ﻗﺮار ﺑﻮد در آن دوﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺒﯿﻨﺪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﯾﻢ

. ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ ﻏﺬاﯾﺸﺎن را ﺗﻤﺎم‬ ‫ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺎﻻ، ﻫﺮدوي آﻧﻬﺎ ﺟﺪاً ﻧﮕﺮان ﺑﻼ ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺮاي ﺟﺴﺘﺠﻮي او ﺑﺮوﻧﺪ و در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎي ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﮕﺮدﻧﺪ .‬ ‫ﺷﺐ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاي

ﺳﺮﮔﺮدان ﺷﺪن ﻧﺒﻮد...‬ ‫» از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ...؟ « ﺳﻮال ﻧﺎﺗﻤﺎم ﺑﻼ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺧﻮد آورد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺳﻬﻮاﻧﮕﺎري دﯾﮕﺮي ﮐﺮده ام . ﺑﻪ ﻗﺪري ﺣﻮاﺳﻢ ﭘﺮت ﺑﻮد‬ ‫ﮐﻪ ﻓﺮاﻣﻮش

ﮐﺮده ﺑﻮدم از او ﺑﭙﺮﺳﻢ ﮐﺠﺎ ﻗﺮار ﺑﻮده ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮد .‬ ‫اﻣﺎ ، ﺑﻪ ﺟﺎي ﮐﺎﻣﻞ ﮐﺮدن ﺳﻮال و ﭘﺮس و ﺟﻮ ، ﺑﻼ ﻓﻘﻂ ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻠﯿﺤﯽ زد .‬ ‫ﻣﻌﻨﺎي آن ﭼﻪ ﺑﻮد ؟‬

‫ﺧﻮب ، زﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮاي ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن روي ﺑﺮداﺷﺖ و ﭘﺬﯾﺮش ﻋﺠﯿﺐ او ﺑﺮ داﻧﺴﺘﻪ ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ ﺗﺮ ﺧﻮدم ﻧﺪاﺷﺘﻢ . در را ﺑﺎز ﮐﺮدم .‬ ‫او ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ ، ﭘﺮﺳﯿﺪ : »

داري ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دم از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﻢ دور ﺑﺸﯽ . ﻧﺒﺎﯾﺪ اﻣﺸﺐ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ . » ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﻮرو ﺑﻪ ﺷﺎم دﻋﻮت ﮐﻨﻢ. «‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺎﻟﺐ ﻣﯽ ﺑﻮد . ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺎﻧﻨﺪ آن ﻣﻮﻗﻊ

ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم آﻟﯿﺲ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﯿﺎورم و واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﺼﺎدﻓﺎً ﻫﻤﺎن رﺳﺘﻮراﻧﯽ اﻧﺘﺨﺎب‬ ‫ﮐﺮده اﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻼ و دوﺳﺘﺎﻧﺶ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ . و ﺣﺎﻻ ، ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮدم ، ﻋﻤﻼً ﺳﺮ ﻗﺮاري

ﺑﺎ آن دﺧﺘﺮ . ﻓﻘﻂ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺣﺴﺎب ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ، زﯾﺮا ﺑﻪ او‬ ‫ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮاي ﻧﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﻤﯽ دادم .‬ ‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ را دور ﺑﺰﻧﻢ در ﻃﺮف ﺧﻮد را ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد- ﻣﻌﻤﻮﻻً راه رﻓﺘﻦ ﺑﺎ


romangram.com | @romangram_com