رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_193

ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻢ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﻧﻤﯽ ﺷﺪ- ﺑﻪ‬ ‫ﺟﺎي آﻧﮑﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ در را ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺎز ﮐﻨﻢ . آﯾﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﺎدت ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺎ او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻢ رﻓﺘﺎر ﺷﻮد ، ﯾﺎ دﻟﯿﻠﺶ

اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺮا ﯾﮏ آﻗﺎ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ؟‬

‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮد ، ﻫﺮ ﭼﻪ دوﺳﺘﺎن دﺧﺘﺮ او ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﺒﺶ ﺗﺎرﯾﮏ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﻣﻀﻄﺮب ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﻓﺮﻣﺎن دادم : » ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻢ دﻧﺒﺎل

ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ ﻫﻢ ﺑﺮم و ﻧﺠﺎﺗﺸﻮن ﺑﺪم ﺑﺮو ﺟﻠﻮﺷﻮن رو ﺑﮕﯿﺮ . ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ اﮔﻪ اﺗﻔﺎق‬ ‫ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﺎد ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدم رو ﺑﮕﯿﺮم . » ﻧﻪ ، ﺑﺮاي آن ﻗﺪرت ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫او ﺑﺮ

ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪ و ﺑﻌﺪ ، ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮد . ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺻﺪا زد : » ﺟﺲ! آﻧﺠﻼ!«‬ ‫آﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و او دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻي ﺳﺮش

ﺗﮑﺎن داد ﺗﺎ ﺗﻮﺟﻪ آﻧﻬﺎ را ﺟﻠﺐ ﮐﻨﺪ .‬

‫آﻧﺠﻼ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻟﺶ آﺳﻮده ﺷﺪه ﺑﻮد اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﺑﻼ ! اوه ، اون ﺳﺎﻟﻤﻪ !‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻏﺮﻏﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد : زﯾﺎد دﯾﺮ ﻧﮑﺮدي ؟ وﻟﯽ او ﻫﻢ ﺧﺪا را ﺷﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻼ ﮔﻢ ﻧﺸﺪه و ﯾﺎ ﺻﺪﻣﻪ اي ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد . اﯾﻦ‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻤﯽ او را دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫

آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻌﺪ ، وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ در ﮐﻨﺎر او اﻓﺘﺎد ﺧﺸﮑﺸﺎن زد .‬

‫ﺟﺲ ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : آه- اوه ! اﻣﮑﺎن ﻧﺪاره !‬ ‫ادوارد ﮐﺎﻟﻦ ؟ واﺳﻪ ﺧﻮدش راه اﻓﺘﺎد ﺗﺎ اوﻧﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ ؟ اﻣﺎ اﮔﻪ ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ اون اﯾﻨﺠﺎس ﭘﺲ ﭼﺮا راﺟﻊ ﺑﻪ ﮔﺮدش ﻫﺎي ﺧﺎرج از

ﺷﻬﺮ اوﻧﻬﺎ‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪ... ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ از ﭼﻬﺮه ي ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻼ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از آﻧﺠﻼ درﺑﺎره ي اﯾﻨﮑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ زﯾﺎد در ﻣﺪرﺳﻪ ﻏﯿﺒﺖ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ .‬


romangram.com | @romangram_com