رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_172


‫ﺑﺎ ﺗﺮﺷﺮوﯾﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﺮا؟ «‬

‫» ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ... « او ﻣﮑﺚ ﮐﺮد . » اﮔﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﻻن ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﮕﻢ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﻨﯽ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﻣﯿﻞ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ ﮐﺘﮑﺖ ﻣﯽ زﻧﻢ- «‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﺮﮔﺒﺎري ﮐﻪ از ﺑﯿﻦ ﻟﺐ ﻫﺎي او ﺑﯿﺮون

آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪم . ﯾﮏ ﮐﻼغ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﺟﯿﻎ ﮐﺸﯿﺪ و ﺧﻮدش را از ﻣﻦ دور‬ ‫ﮐﺮد.‬ ‫» ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻦ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻤﮑﻨﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺟﺴﯿﮑﺎ رو ﺟﺮﯾﻬﻪ دار ﮐﻨﻪ . »‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ؟ ﭼﯽ ؟ وﻟﯽ... اوه . ﺑﺎﺷﻪ . ﮔﻤﻮن ﮐﻨﻢ... ﺧﻮب... ﻫﺎه.‬

‫اﻓﮑﺎر او دﯾﮕﺮ ﻣﻨﺴﺠﻢ ﻧﺒﻮد.‬ ‫» ﺟﺪاً ﻣﯽ ﮔﻢ ، ﻣﺎﯾﮏ ﺗﻮ ﮐﻮري ؟ «‬ ‫او ﻧﺒﺎﯾﺪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ داﺷﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻫﻮﺷﯽ ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﻨﺪ ، وﻟﯽ واﻗﻌﺎً اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭼﯿﺰي ﻓﺮاﺗﺮ از ﺑﺪﯾﻬﯽ ﺑﻮد . ﺑﺎ

اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ اي ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ از ﺑﻼ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ او ﺑﯿﺮون ﺑﺮود ، ﺗﺼﻮر ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪن از ﺟﺴﯿﮑﺎ اﯾﻨﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﻧﯿﺴﺖ ؟ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺧﻮدﭘﺴﻨﺪي‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را رو ﺑﻪ

دﯾﮕﺮان ﻣﯽ ﺑﺴﺖ . و ﺑﻼ اﺻﻼً ﺧﻮدﺧﻮاه ﻧﺒﻮد ، او ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﻣﯽ دﯾﺪ .‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ. ﻫﺎه. واو. او ﺑﺎ ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﮔﻔﺖ : » اوه . «‬ ‫ﺑﻼ از ﺣﻮاﺳﭙﺮﺗﯽ او اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ﺗﺎ در ﺑﺮود .‬ ‫»

وﻗﺖ ﮐﻼﺳﻪ ، ﻧﻤﯽ ﺧﻮام دوﺑﺎره دﯾﺮ ﺑﺮم ﺳﺮ ﮐﻼس. «‬ ‫از ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﺎﯾﮏ درﯾﭽﻪ ي دﯾﺪ ﻗﺎﺑﻞ اﻃﻤﯿﻨﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﯾﺪه ي دﻋﻮت از ﺟﺴﯿﮑﺎ را دوﺑﺎره و دوﺑﺎره در ﺳﺮش

ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ،‬ ‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ او را ﺟﺬاب ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺧﻮﺷﺶ آﻣﺪه . اﻣﺎ او ﺑﺮاﯾﺶ در رده ي دوم ﺑﻮد ، اﮔﺮ ﺑﻼ ﭼﻨﯿﻦ اﺣﺴﺎﺳﯽ داﺷﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻟﺬت‬ ‫ﻣﯽ ﺑﺮد .‬

‫ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ اون ﺑﺎﻣﺰه اس . ﺑﺪن ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ داره . ﺣﺎﺿﺮ و آﻣﺎده... ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﯿﭽﯿﻪ...‬

‫دﯾﮕﺮ داﺷﺖ ﺟﺎده ﺧﺎﮐﯽ ﻣﯽ رﻓﺖ... ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺑﻼ ﻣﯽ ﺑﺎﻓﺖ ﻣﺒﺘﺬل ﺑﻮدﻧﺪ ، وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺟﺎي اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮا آﺗﺶ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﻓﻘﻂ آزار‬ ‫ﻣﯽ دادﻧﺪ . او ﻟﯿﺎﻗﺖ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از آن

دﺧﺘﺮﻫﺎ را ﻧﺪاﺷﺖ ؛ ﭼﻘﺪر راﺣﺖ آن ﻫﺎ را ﺑﺎ ﻫﻢ ﻋﻮض ﮐﺮده ﺑﻮد . ﭘﺲ از آن ﺧﻮدم را از ذﻫﻦ او دور‬ ‫ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﻼ از ﻧﻈﺮ دور ﺷﺪ ، ﺧﻮدم را ﺟﻠﻮي ﮐﻨﺪه ي درﺧﺖ ﺗﻮت

romangram.com | @romangram_com