#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_173
ﻓﺮﻧﮕﯽ ﻋﻈﯿﻤﯽ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدم و ﺑﻪ دﯾﺪه ﺑﺎﻧﯽ اداﻣﻪ دادم . ﻫﻤﯿﺸﻪ وﻗﺘﯽ ذﻫﻦ آﻧﺠﻼ وِﺑِﺮ در دﺳﺘﺮس ﺑﻮد ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯽ ﺷﺪم . اي ﮐﺎش راﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از دﺧﺘﺮ وِﺑِﺮ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ اﻧﺴﺎن
ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ﻗﺪر داﻧﯽ ﮐﻨﻢ . ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ ﮐﺴﯽ را داﺷﺖ ﮐﻪ ارزش دوﺳﺘﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺲ ﺑﻬﺘﺮي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . ﺻﻮرت ﺑﻼ را از ﻫﺮ زاوﯾﻪ اي ﮐﻪ ﮔﯿﺮ ﻣﯽ آوردم
ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ او دوﺑﺎره ﻧﺎراﺣﺖ اﺳﺖ . اﯾﻦ ﻣﺮا ﺣﯿﺮت زده ﮐﺮد- ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ آﻓﺘﺎب ﺑﺮاي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ روي ﻟﺐ ﻫﺎي او ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ . ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر ،
او را دﯾﺪم ﮐﻪ ﮔﺎه و ﺑﯿﮕﺎه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺮا ﺑﻪ ﻫﯿﺠﺎن آورد . ﺑﻪ ﻣﻦ اﻣﯿﺪ داد . ﺷﺎﯾﺪ او ﻫﻢ دﻟﺶ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد . او ﻗﺮار ﮔﺬ
اﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ دﺧﺘﺮان دﯾﮕﺮ ﺑﯿﺮون ﺑﺮود- ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﺧﻮدم را ﭼﯿﺪم- وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﻣﺎﯾﮏ ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﺑﻪ ﻗﺮاري ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺑﻼ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد دﻋﻮت ﮐﺮد ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﻋﻘﺐ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ .
ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ ي او رﻓﺘﻢ ، ﺳﺮﯾﻊ داﺧﻞ را ﺗﺠﺴﺲ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم ﺗﺼﺎدﻓﺎً ﻫﯿﭻ ﺷﺨﺺ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻪ ﺑﺮادر ﻗﺪﯾﻢ اش
ﻫﺸﺪار داده ﮐﻪ از ﺷﻬﺮ دوري ﮐﻨﻨﺪ- ﺑﺎ اﺷﺎره اي ﺑﻪ ﺟﻨﻮن ﻣﻦ ، ﻫﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻮﺿﯿﺢ و ﻫﻢ ﻫﺸﺪار- وﻟﯽ ﻣﻦ رﯾﺴﮏ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم . ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد دﺷﻤﻨﯽ
ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ ﺷﻮﻧﺪ ، وﻟﯽ اراده ﭼﯿﺰ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﭘﺬﯾﺮي ﺑﻮد . ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮب ، داﺷﺘﻢ زﯾﺎده روي ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺧﻮدم ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ . اﻧﮕﺎر ﻣﯽ داﻧﺴﺖ دارم او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، اﻧﮕﺎر ﺑﺎ
رﻧﺠﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﺪﯾﺪن او ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ ﻣﯽ آﻣﺪ ﻫﻤﺪردي ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﻼ ﭘﺲ ﮔﺬراﻧﺪن ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﯿﺎط ﭘﺸﺘﯽ آﻣﺪ . ﮐﺘﺎﺑﯽ در دﺳﺖ داﺷﺖ و ﻟﺤﺎﻓﯽ را زﯾﺮ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .
آﻫﺴﺘﻪ ، از ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ درﺧﺖ ﻣﺸﺮف ﺑﻪ ﺣﯿﺎط ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ . او ﻟﺤﺎف را روي ﭼﻤﻦ ﻫﺎي ﻧﻤﺪار ﭘﻬﻦ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ روي ﺷﮑﻢ ﺧﻮاﺑﯿﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ورق زدن ﮐﺘﺎب ﻓﺮﺳﻮده ﮐﺮد ، اﻧﮕﺎر
ﺳﻌﯽ داﺷﺖ ﻧﻘﻄﻪ ي ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را ﭘﯿﺪا ﮐﻦ . از ﺑﺎﻻي ﺷﺎﻧﻪ ي اش ﺧﻮاﻧﺪم . آه- ﺑﺎزﻫﻢ ﮐﻼﺳﯿﮏ . او ﻃﺮﻓﺪار آﺳﺘﻦ1 ﺑﻮد . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﭻ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ را در ﻫﻮا ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد ،
romangram.com | @romangram_com