رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_170


ﺗﻤﺎس ﻫﺎ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن‬ ‫ﻧﻤﯽ داد ؛ دﺳﺘﺎن آﻧﻬﺎ درﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﺮﻣﯽ دﺳﺘﺎن ﺧﻮدش ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﻏﯿﺒﺖ اﺟﺒﺎري از ﻣﺪرﺳﻪ ﻗﺒﻼً ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻨﻘﺪر رﻧﺞ آور ﻧﺒﻮد . وﻟﯽ اﻧﮕﺎر ﺗﺎﺑﺶ ﺧﻮرﺷﯿﺪ او

را ﺷﺎد ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ زﯾﺎد از آن‬ ‫ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﻨﻢ . ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﺸﻨﻮدي او ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﻣﻦ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫ﺻﺒﺢ دوﺷﻨﺒﻪ ، ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ اي را اﺳﺘﺮاق

ﺳﻤﻊ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺴﻢ را داﺷﺖ و ﺳﺎﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دور از او ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪم را ﺑﻪ‬ ‫ﯾﮏ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد . ﻫﺮﭼﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﺗﻤﺎم رﺳﯿﺪ ، روزم ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ .‬

‫ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﺮاي ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن اﺣﺘﺮام ﻗﺎﺋﻞ ﻣﯽ ﺷﺪم ؛ او ﺑﻪ اﯾﻦ راﺣﺘﯽ ﻫﺎ دﺳﺖ ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ و ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺮود و ﻣﺮﺣﻤﯽ ﺑﺮاي‬ ‫زﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ . او ﺷﺠﺎع ﺗﺮ از آﻧﭽﻪ ﺑﻪ او

ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽ دادم ﺑﻮد . او ﻗﺼﺪ داﺷﺖ دو ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺷﺎﻧﺴﺶ را ا‪ﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻼ زود ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﺳﯿﺪ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ از آﻓﺘﺎب ﻟﺬت ﺑﺒﺮد روي ﯾﮑﯽ از ﻧﯿﻤﮑﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ

ﮔﻬﮕﺎﻫﯽ از آن ﺑﺮاي ﭘﯿﮑﻨﯿﮏ‬ ‫اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ زﻧﮓ اول ﺑﻪ ﺻﺪا درآﯾﺪ . ﻣﻮي او ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ در ﺑﺎد ﭘﯿﭻ و ﺗﺎب ﻣﯽ ﺧﻮرد ، رﮔﻪ ﻫﺎي ﺷﺮاﺑﯽ‬ ‫رﻧﮕﯽ در آن

دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﻣﺘﻮﺟﻪ اش ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ او را در آﻧﺠﺎ ، درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﺎز روي دﻓﺘﺮش را ﺧﻂ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ، و از ﺷﺎﻧﺲ ﺧﻮﺑﺶ ذوق زده ﺷﺪ .‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﻓﻘﻂ

ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﻢ رﻧﺞ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﻧﺎﺗﻮان ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﻮر درﺧﺸﺎن ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻣﺮا در ﺟﻨﮕﻞ ﮔﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫او ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ ﺳﻼم داد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﻪ وﺟﺪ آﻣﺪن

ﻣﺎﯾﮏ ﺷﻮد و ﺑﺮﻋﮑﺲ ﺑﺮاي ﻣﻦ.‬

‫ﺑﺒﯿﻦ ، اون از ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯿﺎد . اﮔﻪ ﻧﻤﯿﻮﻣﺪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﻤﯽ زد . ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺸﻦ رﻗﺺ ﺑﺮه . ﻣﻮﻧﺪم ﭼﯽ ﺗﻮ‬ ‫ﺳﯿﺎﺗﻞ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﻣﻬﻤﻪ...‬

‫او ﺗﻐﯿﯿﺮي ﮐﻪ در ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻼ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد را دﯾﺪ . » ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم- ﺗﺎرﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﺗﻮي ﻣﻮﻫﺎي ﺗﻮ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﺷﻪ «‬

‫وﻗﺘﯽ ﻣﺎﯾﮏ ﭼﻨﺪ ﺗﺎر ﻣﻮي او را ﺑﯿﻦ اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺮﻓﺖ ، ﺗﺼﺎدﻓﺎً درﺧﺖ ﺻﻨﻮﺑﺮ ﺟﻮاﻧﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ آن ﺗﮑﯿﻪ داده ﺑﻮدم از رﯾﺸﻪ درآﻣﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : » ﻓﻘﻂ ﺗﻮي آﻓﺘﺎب ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽ

romangram.com | @romangram_com