رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_116


ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮدم . ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺖ از ﻟﺒﻪ ي ﭘﻨﺠﺮه آوﯾﺰان ﺷﺪم ، از ﭘﺸﺖ ﺷﯿﺸﻪ ﺑﻪ داﺧﻞ‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ، ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ .‬ ‫اﯾﻨﺠﺎ اﺗﺎق او ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را روي ﺗﺨﺖ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﺒﯿﻨﻢ

، ﭘﺘﻮﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﻣﻼﻓﻪ ﻫﺎﯾﺶ رور ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮد . ﻫﻤﺎن‬ ‫ﻃﻮر ﮐﻪ او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺧﻮرد و ﯾﮑﯽ از ﺑﺎزوﻫﺎﯾﺶ را روي ﺳﺮش اﻧﺪ

اﺧﺖ . او ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻓﺮو ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ،‬ ‫ﺣﺪاﻗﻞ اﻣﺸﺐ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﺒﻮد . آﯾﺎ ﺧﻄﺮ را در اﻃﺮاﻓﺶ ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد ؟‬ ‫او دوﺑﺎره ﻏﻠﺖ زد . ﻣﻦ ﭼﻪ ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ

زن ﻫﺎي ﻟﺨﺖ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ داﺷﺘﻢ ؟ ﻫﯿﭻ ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﻣﻦ‬ ‫ﺑﺴﯿﺎر، ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮدم .‬

‫اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﻢ را ﺷﻞ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﯿﻔﺘﻢ . ﭘﯿﺶ از آن ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه دادم ﯾﮏ ﻧﮕﺎه دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت او ﺑﯿﻨﺪازم .‬ ‫در آن ﭼﻬﺮه آراﻣﺶ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﭼﯿﻦ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد

، ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻟﺒﺶ ﻟﺮزﯾﺪ و ﺑﻌﺪ از ﻫﻢ‬ ‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ.‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺎﺷﻪ، ﻣﺎﻣﺎن. «‬ ‫ﺑﻼ در ﺧﻮاب ﺣﺮف ﻣﯽ زد .‬ ‫ﮐﻨﺠﮑﺎوي در ﻣﻦ زﺑﺎﻧﻪ ﮐﺸﯿﺪ و

ﺑﻪ از ﺧﻮد ﺑﯿﺰاري ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮد . ﻃﻌﻤﻪ ي آن اﻓﮑﺎر ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻧﺸﺪه اي ﮐﻪ در ﻧﺎ ﻫﺸﯿﺎري ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺷﺪت‬ ‫وﺳﻮﺳﻪ اﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﻨﺠﺮه را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮدم . ﻗﻔﻞ ﻧﺒﻮد ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ

ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺎﻧﺪن ﮔﯿﺮ داﺷﺖ . آﻫﺴﺘﻪ آن را ﮐﻨﺎر زدم ، ﻗﺎب ﻓﻠﺰي آن ﺑﺎ ﻫﺮ‬ ‫ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺎﻟﻪ ي ﺧﻔﯿﻔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ روﻏﻦ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽ آوردم...‬ ‫دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌﺪ ؟ ﺑﺎز

ﺑﺎ ﺑﯿﺰاري ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮه ي ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﻟﻢ دادم .‬ ‫اﺗﺎق او ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮد- ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ ﺑﻮد وﻟﯽ ﮐﺜﯿﻒ ﻧﺒﻮد . ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﺑﺎز روي زﻣﯿﻦ ، ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺨﺖ او روي ﻫﻢ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪه و ،

ﺳﯽ دي ﻫﺎ ﮐﻨﺎر‬ ‫ﺳﯽ دي ﭘﻠﯿﺮ ارزان ﻗﯿﻤﺖ او- ﯾﮏ ﺟﻌﺒﻪ ﺟﻮاﻫﺮات ﮐﻮﭼﮏ روي آن ﻗﺮار داﺷﺖ- ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . دﺳﺘﻪ ﻫﺎي ﮐﺎﻏﺬ اﻃﺮاف ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮي را ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﻣﻮزه ي اﺑﺰ

ارآﻻت ﻓﺮﺳﻮده ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ، اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد . ﮐﻔﺶ ﻫﺎ روي زﻣﯿﻦ ﭼﻮﺑﯽ اﻓﺎده ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺧﯿﻠﯽ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻋﻨﻮان ﮐﺘﺎب ﻫﺎ و ﺳﯽ دي ﻫﺎي او را ﺑﺒﯿﻨﻢ ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻗﻮل

داده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﺧﻮدم را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻢ . در‬ ‫ﻋﻮض، رﻓﺘﻢ ﺗﺎ روي ﯾﮏ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮔﻬﻮاره اي ﻗﺪﯾﻤﯽ در دورﺗﺮﯾﻦ ﮔﻮﺷﻪ ي اﺗﺎق ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ.‬ ‫آﯾﺎ واﻗﻌﺎً زﻣﺎﻧﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي

romangram.com | @romangram_com