رمان خیس مثل باران

#خیس_مثل_باران_پارت_380

دست رو موهات کی میکشه وقتی منو نداری...

شونه ی کی مرحم هق هقت میشه دوباره...

از کی بهونه میگیری شبای بی ستاره))

این صدای آراد بود که داشت چشم تو چشمه من همراه با خواننده میخوند و تمام ناراحتی های دنیا از قلبم خارج شد و الان اعتراف میکنم که خوشبخت ترین زن دنیام...

صدای به به چه چه سهیل و عرفان باعث شد حواسمونو به ورودی بدیم...

بعله اخرین زوج جوون امشبم رسیدن، رز و آرش...

بعد از ورودشون سر سری با هممون احوال پرسی کردنو به جمع ما پیوستن و حالا همه یکصدا شده بودیم...

((برگ ریزونای پاییز کی چشم به رات نشسته،

از جلو پات جمع میکنه، برگای زردو خسته..

کی منتظر میمونه، حتی شبای یلدا..

تا خنده رو لبات بیاد شب برسه به فردااااا))

حالا سهیل و غزل وسط بودن و ما ۱۰ نفر دایره ای دورشون ایجاد کرده بودیم و یکصدا و بلند میخوندیم، طوری که صدای خواننده کم تر قابل شنیدن بود...

((کی از سرود بارون قصه برات میسازه...

از عاشقی میخونه وقتی که راه درازه

کی از ستاره بارون چشماشو هم میزاره

نکنه ستاره ای بیاد یاد تو رو نیاره...

کی اشـــــــــکاتــــــــو پـــــــاڪ میـــــکنه شبـــــا ڪہ غصّــــہ داری،

دســـــت رو موهــــــــاٺ ڪے میڪــــݜہ وقتی منو نداری))

بعد از اتمام اهنگ سهیل پیشونی غزلو بوسیدو صدای جیغ سوت دست اونقدر زیاد بود که بعضیا دستاشونو به گوششون گرفته بودن...

romangram.com | @romangram_com