#هیچوقت_دیر_نیست_پارت_403
- همون چیزی که تهران لنگش بودیم... مجبور شدم دوستم رو تهدید کنم!
- اهوم
با لحن کنایه آمیز گفتم: قبل از خ*ی*ا*ن*ت بعضی از دوست هام!!!
ابروهاش بالا رفت و خودش رو مظلوم کرد که با رنگ چشم ها و موهاش اصلاً کار سختی نبود. گفت: عجب رفیق های نامردی پیدا میشن!!!
لبخند کوچیکی زدم. ادامه داد: می خوای اینجا درست کنی؟
- نمی خوام... مجبورم!
چند ساعت بعد همون زنی که دیشب دیده بودم همراه دو مرد به ساختمون اومد. ظاهراً کارش فقط آشپزی بود و از بقیه ی اتفاق ها سر در نمی آورد. دو مرد چند تا دیگ و تشت فلزی همراه خودشون آورده بودند و یه اجاق گاز و کپسول. یه سری وسیله ی آزمایشگاهی هم بود که بعضی هاش اصلاً برای این کار، کاربردی نداشت. به وسیله های دور و برم خندیدم و از سیوان پرسیدم: با این ها قراره کار کنم؟
سر تکون داد و گفت: نمی تونی؟
- می تونم... اما هیچ تضمینی تو کار نیست که چی از آب در میاد.
- کارت را بکن.
مردها مشغول جا به جا کردن وسیله ها شدند. از امیر پرسیدم: پلیس به این اطراف هیچ نظارتی نداره؟
- این ها خویش و قومی کار می کنند... پلیس خودش رو جر هم بده نمی تونه هیچی از دهن کسی بیرون بکشه.
romangram.com | @romangram_com