رمان حصار تنهایی من

#حصار_تنهایی_من_پارت_1200


با لبخند نگام کرد و گفت: چه بشاش شدي!

- اگه نامحرم نبودي، مي پريدم بغلت!

با تعجب گفت: چي؟!

- ممنون... يه دنيا ممنون!

- از من تشکر نکن. از آقا تشکر کن.

درست نشستم و گفتم: از آقا هم تشکر مي کنم!

تا وقتي خونه رسيدم، لبم خندون بود. از ماشين شاسي بلندش پريدم پايين و به سمت آشپزخونه دويدم.

خاتون تا منو ديد، گفت: چي شده مادر؟ چرا نفس نفس مي زني؟!

با خوشحالي خاتونو بغل کردم و گفتم: ليلا زنده است... آقا ليلا رو نکشته ... ليلا زندست. باورت مي شه؟

دستشو گذاشت دور شونم و گفت: خدا رو شکر ولي ليلا کيه؟!

نگاش کردم و گفتم: ليلا... هموني که روزاي اول که اومدم، براش گريه مي کردم. يادته؟ شام و نهار نمي خوردم.

- آها... آره يادم اومد.

نهار آرادو براش بردم. خوابيده بود. سيني رو گذاشتم رو عسلي. لبه تخت نشستم وصداش زدم:

romangram.com | @romangram_com