#همسفر_گریز_پارت_166
پدرجان شانه ی خاتون را گرفت.
- راهی هم مثل فرامرز خوش سلیقه و خوش شانسه!
آقای سزاوار با لبخند گفت: بریم... خسته شدین... سفر چطور بود؟
پدرجان گفت: کشدار! می خواستم زودتر برسم پیش شما.
راهی چرخ دستی را کشید و همراه نفس، پشت سر بقیه به طرف در رفت. نفس از پشت داشت به پدرجان نگاه می کرد و به صدایش فکر می کرد.
راهی سرش را خم کرد.
- ممنونم که اومدی. همه رو خوشحال کردی.
نفس نگاهش کرد.
- خودمم خوشحال شدم زودتر پدرجانو دیدم. و فهیدم صدای گرم و خوش توی خاندانتون موروثیه!
راهی آرام و با شیطنت گفت: خاندان ِ ما خوش شانسه که تو فکر می کنی صداشون گرم و خوشه!
پدرجان در ماشین پسرش نشست وبه خانه برگشتند.
خاتون در را برای پدرجان باز کرد و گفت: آخِی! حالا خونه اومدن صفا داره! پدرجان، بدون شما، خونه گرما نداشت.
پدرجان به دور و بر نگاه کرد و روی مبل نشست.
- صفای خونه از تو و بچه هاس... بشینین تعریف کنین برام!
آقای سزاوار گفت: خسته نیستین؟
پدرجان اخم آرامی کرد.
- بعد از یه سال دارم خستگی در می کنم... شما خسته نیستین؟
راهی کنارش نشست.
- نه... بعد از یه سال داریم شما رو می بینیم ؛ خستگی فراموشمون شده.
پدرجان نفس را طرف دیگرش نشاند و به رها گفت: دخترجان، زورت می رسه اون چمدون سیاهو بیاری؟!
رها خندید.
- می دونین که می رسه! انگار سوغات خوب خوب آوردین ها؟!
پدرجان گفت: برای تو که فراوون آوردم... اما بیار چشم روشنی ِ عروس خانومو همین حالا بدم.
راهی به جای رها، چمدان را آورد و باز کرد.
پدرجان از میان وسایل، جعبه ی کوچکی بیرون آورد. درش را باز کرد و زنجیری با آویز قلب بیرون کشید. دستانش کمی می لرزید.
قلب را کف دستش گذاشت و گفت: ببین!
هم نفس و هم بقیه خم شدند. روی قلب، شش نگین برلیان می درخشید.
پدرجان گفت: شش تا نگینه. این وسطی عروس خانواده س؛ این پنج تای دورش ماییم. می خوام بهت بگم جایگاهت توی این خونه کجاس دخترجان!
نفس از شوق بغضش گرفت. فکر کرد این مرد، چطور ندیده و نشناخته، اینطور درباره اش صحبت می کند.
بغضش را پس زد و گفت: اگر اجازه بدین، جاها رو عوض کنم! این وسطی شمایین، پنج تای دورش هم ما.
آقای سزاوار با لبخند به موهای نفس دست کشید. پدرجان سر تکان داد.
چشمهایش خیس شد و گفت: همین که با شما هستم یعنی خوشبختی...
خاتون از پشت ِ سر، پدرجان را ب*غ*ل کرد.
- اگر ما خوشبختیم، به خاطر وجود شماس...
romangram.com | @romangram_com