رمان گوتن

#گوتن_پارت_216

باید که سر بذارم

رو شونه های خودم

باید که گریه کنم

واسه عزای خودم

شبونه گل ببرم

خودم برای خودم...

بعضی وقتا فکر مثل یه خوره میوفته به جون ادم، که کاش می شد، کاش فقط برای چندثانیه، چند دقیقه، چند ساعت می شد زمانو جا به جا کرد... اما ... بعضی اتفاقا وقتی میوفتن مثل کریستالی که هزار تیکه می شه، دیگه جمع نمی شن. اون وقته که مجبوری ادامه بدی.

هنوز رویای تو دنبال منه،

هنوز

زخمای تو رو بال منه هنوز،

از خواب خوشت می پرم هر شب،

ببین، تقدیر بد بی خبرو ببین،


romangram.com | @romangram_com