#گناه_من_رسوایی_نیست_پارت_147
- چی بگم مهوش خانم...کارای اقامت اوید درست شده وبه زودی میرن
- این که ناراحتی نداره...خیلی ام خوبه اونجوری دیگه به کاراتم می رسی
- بحث این حرفا نیست دلم نمیاد از این بچه جدا شم
- عزیزم تو که میدونستی امیرسام واسه چه کاری رفته...بارهام بهت تاکیید کردم به این طفلک وابسته نشو وتو خودت گفتی شخصیتت طوریه که
خیلی زود وابسته نیشی...حالا چی شد؟
- باور کنید خودمم موندم..نمی دونم یه حسخاص نسبت به اوید دارم...حس میکنم یه قسمت از قلبم...احساس میکنم تنها کسی که میتونه ازاون
مراقبت کنه منم...یه جورایی خودخواهانه اس اما فکر میکنم تنهاکسی ام که لیاقت مادری اوید ودارم
- دخترم از من به تو نصیحت فکرتو صرف این بچه نکن...بزار فکرت باز باشه ودرستو ادامه بده که عاقبتت نشه یکی مثل من...منطقی باش...اون با
دایی اش خوشبخت تره
- ولی حسم اینو نمیگه
حسم منو مادر اوید میدونه
- اوید که رفت تو ام این وابستگی چند روزه رو فراموش میکنی
اما راضی نبودم...به سمت تختش رفتم...سعی داشت داشت دوتا دستشوبه زور توی دهانش جا بده...از این حالتش خنده ام گرفته بود وبلافاصله
بغلش کردم...نمیدونم که گفته بچه های کوچیکو نبوسید...مگه میشه یه بچه ی دوست داشتنی تو بغلت باشه وتو حاضرشی از بوشیدن گونه های
سفید وتپلش صرفه نظر کنی
صدای خنده هاش که با بغل کردنم بلند شده بود باعث شد دلم بیش از قبل واسش ضعف بره
به خودم قول دادم هر جور شده اوید و واسه خودم نگه دارم
گاهی کلاف زندگی تو هم می پیچه وتو نمیدونی واسه سر هم کردنش باید چه کنی؟ گاهی اتفاقات زندگی باعث میشه مسیرهای خوب وبد جلوی
راهت قرار بگیره وتو با قدرت اختیاری که داری باید درست وانتخاب کنی...وذهن اون روزای من پر بود از انتخاب صحیح وغلط...وهمه ی این بازی ذهنها
باعثمیشد مثل سابق دل به کار ندم...انگار هر روز زندگی با اوید داشت از من شخصیت تازه می ساخت...خواسته های خودم داشت قربانی پسر
بچه ی دوست داشتنی میشد ومن از این قربانی شدن لذت می بردم...خودخواهی های من رنگ می باخت و همیشه وهمه جا صلاح اوید در نظر
گرفته میشد
باز شروع یه روز کاری بودوباز ذهن اشفته ی من که نمی تونست ثبات خودشو حفظ کنه...ذهنی که انگار هر جا بود جز محیط کار
در اتاق محمد با شدت باز شدو صداش که منو مخاطب قرار میداد به گوش می رسید
- خانم احمدی یه لحظه تشریف بیارید اتاقم
romangram.com | @romangram_com