#قربانی_یک_بازی_احمقانه_پارت_286
به سمت بیمارستان می رفت. سوار تاکسی نشده بود چون دوست داشت، کمی قدم بزند. نفسی عمیق کشید و هوای ملس بهار را وارد ریه هایش کرد.
نمی دانست چرا ولی از وقتی که با مانی حرف زده بود، حال خوبی داشت و احساس سبکی می کرد.
از جلوی یک مغازه لوازم فانتزی گذشت وچیزی در ویترین توجهش را جلب کرد.
وارد مغازه شد و از فروشنده خواست آن را بیاورد.
گوی شیشه ای را در دست گرفت و به آن خیره شد. دختروپسری با لباس سفید وسیاه عروس و دامادی دست در دست هم ایستاده بودند و با لبخندی عاشقانه بهم خیره شده بودند.
برای لحظه ای گذرا خودش وسهیل را درآن حال تصور کرد و بی اختیار گوی را تکان داد. دانه های سفیدرنگ برف در فضای گوی معلق شدند و فضا را رویایی تر کردند.
کنار تخت سهیل روی صندلی نشست. دست او را گرفت و با عشق به صورتش خیره شدوگفت: امروز بدون اجازت رفتم یه جایی. ببخشید، قول میدم بعداً همشو برات تعریف کنم.
فعلاً اینو ببین
گوی را از کیفش درآورد. آن را تکان داد و روی میز کنار تخت سهیل گذاشت.
- میدونم اینا برای ولنتاینه ولی من دوست داشتم امروز بهت بدم
سپس خم شدوکنار گوش سهیل گفت: تولدت مبارک عشقم
* * *
romangram.com | @romangram_com