#گاهی_عشق_از_پشت_خنجر_می_زند__پارت_539
-چی شد؟!
-می دونید تقصیر خودمم بود.به بد طریقی وارد زندگیش شدم.از گذشته اش مدرک جمع کردم و گذاشتم جلو روش.گفتم یا ازدواج کن بامن یا آبروت رو می برم.هه!!..فکر می کردم با همخونه بودن عاشق همدیگه میشیم ولی این چیزهای چرت و پرت فقط توی رمان ها بود!.ارمیای من یه مرد رویایی بود؛کامل.خلاصه تصمیم گرفتم انتقام بگیرم...هیچ راهی برای ضربه زدن به ارمیا وجود نداشت جز آسیب به عشقش یا بچه اش!.تصمیم گرفتم برم خونه اش.
-کلید داشتی؟
-آره،روزی که از هم جدا شدیم یادش رفت کلیدها رو ازم بگیره و من هم برای انتقام لازمش داشتم.
-تهدیدش کرده بودی؟
-نه،فقط وقتی از هم جدا شدیم یه هشدار بهش دادم.می دونست که الکی هشدار نمی دم ولی کاری هم از دستش بر نمی اومد.
-همسر شاکی می گفت دوستت داشته.
پوزخند زدم و گفتم:نه،اگه دوستم داشت طلاقم نمی داد.اگه دوستم داشت زنگ به پلیس نمی زد.البته اگه هم دوستم داشت به اندازه ی رضوان نداشت.
-ادامه بده لطفا.
-هیچی دیگه..از عشق زیادی رفتم انتقام بگیرم.خودخواه بودم و ارمیا رو تمام و کمال برای خودم می خواستم. می دونید ارمیا هم بخاطر عشقی که من بهش داشتم همچین بلایی سرش اومد.جداًعجیب نیست؟!
-خنجر رو کی بهت داده بود؟
-بچه که بودم یکی از دوستهام برام خریدش.
-خنجر اصل بود!
romangram.com | @romangram_com