#گاهی_عشق_از_پشت_خنجر_می_زند__پارت_538
سرگرد سمتم خم شد و گفت:نمی خواید چیزی بگید؟حکم خودتون رو سنگین تر می کنید!
جوابی ندادم ولی به جاش نگاه سردم رو بهش دوختم که نگاهش رو ازم گرفت.اون سرباز گفت:سرگرد موحدی صداتون می کنن قربان.
سرگرد ازم دور شد و صداش توی گوشم پیچید که به سرباز گفت:به خانم ارشدی بگید دست بند بزنن و ببرنش.فردا می گم سروان عرفانی بیاد.اون خودش بهتر می تونه از این قماش حرف بکشه.
اطاعت نظامی:چشم.
دست بند سرد توسط خانم چادری دور مچم بسته شد.
.....
سروان عرفانی نشست و گفت:خانم..خانم آرمان،سه روزه چیزی نگفتید.اگه این بار هم چیزی نگید حکم خودتون رو سنگین تر می کنید به جرم همکاری نکردن با پلیس.
چیزی نگفتم.فریاد کشید:خانم آرمان،الان به جرم قصد برای قتل عمد اینجا هستید.حرف بزنید!
مشتش رو روی میز آهنی کوبید که تنگ شیشه ای افتاد وشکست:که دیگه نمی گید؟مطمئنید؟
بلند شد که بره که گفتم:بچه بودم همه دوستم داشتن.من و خواهرم دو قلو بودیم.
نشست.نگاهم رو به هفت تیر پشت کمرش دوختم و گفتم:می گفتن تارا قشنگ تره ولی من سرتق تر و مغرورتر بودم..این اخلاق دائمی شد.اون مرد رو دوست داشتم،عاشقش بودم.با یه زن تصادف کرد و به دلایلی مجبور به ازدواج با یه دختر روستایی شد.همون لحظه بهش گفتم که آخر سر من بی کلاه می مونه.اون گفت نه. خلاصه گذشت و گذشت و همین مرد عاشق دختره شد.مادرش کرد و خودش پدر شد.به من گفت طلاق.مهریه ام یه پا و یه دستش بود؛همون موقع هم می ترسیدم از دستش بدم برای همین این مهریه رو گذاشتم تا ولم نکنه.به هر حال تقدیر بود که حال و وال من رو رقم زد.من و اون از هم طلاق گرفتیم.هنوز هم عاشقش بودما ولی دیگه نمی تونستم بیشتر از این غرورم رو زیر پام بزارم چون من بهش گفته بودم دوستش دارم.دقیقا وقتی زندگی روی هوامون داشت درست می شد سروکله ی اون دختره ی بی شعور پیدا شد و برای همین من همیشه ازش متنفر بودم.البته زنی هم پیدا نمی شد که عاشق هووش باشه.مخصوصا هوویی که چند قدم از آدم جلوتر بود.خلاصه همه چی گذشت تا این که من تصمیم گرفتم برم و انتقام خودم و عشق پاکی رو که بهش داشتم و ازش بگیرم.اون زندگی من رو جهنم کرده بود.من چرا این کار رو نمی کردم؟!..تصمیمم همین بود و من هر تصمیمی که می گرفتم بی برو برگرد انجامش می دادم حتی اگه به پای جونم هم می شد!
نگاهم رو به درجه های روی شونه اش دوختم.چهارتا ستاره ی کوچولو داشت.روی جیبش هم با یه اتیکد
اسمش نوشته شده بود.سروان آرش عرفانی.نگاهم رو به چشمهای قهوه ای خشنش انداختم.واقعا خوب کسی رو برای این کار انتخاب کرده بودند.یه آدم وحشی تمام عیار!
romangram.com | @romangram_com