#گاهی_عشق_از_پشت_خنجر_می_زند__پارت_540
-باباش قاچاقچی بود.بابام از این یه دوست خبر نداشت وگرنه سرم روی تنم بود.
-خانواده ات کجان؟
-ندارم.
-هیچ کسی؟
-هیچ کس!.همه رو پس زدم تا به ارمیا برسم و ارمیا پسم زد!
-صحنه رو شرح بده.
-توی خونه منتظرش بودم.وارد که شد اول حرف زدیم.از یه فرصت استفاده کردم تا برم رضوان رو بکشم که برای دفاع جلوم قرار گرفت و خنجرم توی شکمش فرو رفت.هر کی رو می خواستم بکشم ارمیا رو نمی خواستم ولی اون لحظه به جنونی رسیده بودم که میتونستم هم ارمیا هم رضوان رو جا در جا بکشم.بقیه اش هم که ارمیا زنگ زد و می دونید.راستی کی حکمم رو می گید؟
-فعلا باید بره دادسرا.این کاغذ رو بگیر و هر چی رو که به من گفتی این تو بنویس.
خواستم بنویسم که گفت:مشکوک می زنی..داستان هندی ای که سر هم کردی رو نمی تونم باور کنم.
تیز نگاهش کردم و گفتم:می دونید تا عشق رو تجربه نکنید من رو درک نمی کنید.عشق یعنی جنون و دیوانگی البته این روحیه خودم بود که باعث شد بی پروا تصمیم بگیرم.
-پشیمونی؟
-یه جورایی نه!
-عجب آدمایی پیدا میشن.
romangram.com | @romangram_com