رمان گاهی عشق از پشت خنجر می زند

#گاهی_عشق_از_پشت_خنجر_می_زند__پارت_532

حیف اشکم نمی اومد وگرنه فیلمی که ساخته بودم حرف نداشت.بچه ای رو که بیدار شده بود نشونش دادم و گفتم:می بینید؟می بینید چقدر شبیه پدرشه؟حالا منم و این بچه ی بی پدر!.تازه حتی نمی تونم براش شناسنامه

بگیرم.ببینید!.چشمهاش مثل باباشه،اون پدر چطور می خواست این بچه رو ول کنه و بره!؟

بچه ام رو به خودم فشردم.آرا مات شده بود به یه نقطه و اشک روی گونه های سرخش می لغزید.بلند شدم و آخرین پارت عاشقانه رو هم بازی کردم:من عاشقش بودم،بهش بگید.خوشبختش کنید،امیر لایق خوشبختیه.

با تق تق کفشی که سکوت خونه رو همراه تیک تاک ساعت می شکوند ،رفتم بیرون که دم در با یه مرد خوش هیکل شونه به شونه شدم.خب اون مرد امیررایا نمی تونست باشه چون امیررایا تیپش انقدر پرفکت نبود. اما سرم رو بلند کردم و اون هم همزمان همین کار رو کرد ولی با دیدن من حیرت زده موند.سیاهی های چشمهام توی خاکستری های چشمهاش غرق شده بود.کنار کشیدم ولی لحظه ی آخر آرا رو دیدم که ناباورانه به ما دو تا و بچه ی توی دستم خیره مونده بود.سریع از خونه خارج شدم و گذاشتم بقیه ی داستان رو سرنوشت براشون رقم بزنه که البته چشمهای خاکستری بچه کار خودش رو کرده بود.!

***

-آزی خوشبخت بشی عزیزدلم.

با نگاه متعجبش گفت:چته؟جوری خداحافظی می کنی انگار میری بمیری!

هه شاید هم همین شد که تو میگی!

لبخندی به روش زدم و گفتم:عزیز دلم...من میرم.خداحافظ.

بازوم رو گرفت و ترسان گفت:چی کار می خوای بکنی؟

لبخندی برای اطمینان زدم وگفتم:هیچی،می خوام بازی رو تموم کنم.

نگران بود؛می فهمیدم.لبخندی به روش پاشیدم و گفتم:سُرو برای من سوغاتی نیاورده؟

از فاز غمش بیرون اومد و با ذوق گفت:چرا یه دست لباس راحتی اصل ترکیه..وای آجی خیلی قشنگه!


romangram.com | @romangram_com