#گاهی_عشق_از_پشت_خنجر_می_زند__پارت_533
یه لبخند به روش پاشیدم و گفتم:قربونت گلم.سلیقه اش خوبه که تو رو دوست داره.من برم.
کیف مشکی ام رو برداشتم.امروز تماماً قیافه ی رویا رو داشتم.یه مانتوی مشکی و شلوار لوله تفنگی و چکمه های مشکی.پالتوی مشکی و شال مشکی و عینک فِرِم.موهایی که فرق کج بودن رو کنار زدم و دکمه ی آسانسور رو زدم.تا واردش شدم به رزیتا یه زنگ زدم.برداشت.
-جانم؟
-سرت شلوغه؟
-نه بگو آویشن.
یه پوزخند به این اسم نکبتی زدم و گفتم:سعی می کنم مختصر و مفید بگم.دارم میرم برای آخرین حرکت بازی.ببین خونه تا تیرماه اجاره است.پولم نکشید بخرمش تو قرارداد رو تمدید کن.نتونستی هم مهم نیست وسایلم رو بزارید توی ماشینم.ماشین رو گذاشتم توی پارکینگ.پارکش کنید توی فرودگاه امام خمینی.به هر
حال همه ی وسایلم رو که توی کارتون جمع کردم رو می خوام.آها هر اتفاقی افتاد پای خودت و آزی رو وسط نکش.به هیچ عنوان.انقدر هم با آزی و سُرو مخالفت نکن،خواهش می کنم.به هیچ عنوان سراغی ازم نگیرید.یه مقدار پول توی خونه گذاشتم.کارت اعتباریم هم توی ماشینم بزارید.رمزش هم که تاریخ تولدمه.پول لازم داشتید ازش بردارید.خب موفق باشی رزیتا.
برای اولین بار ترس رو توی صداش حس کردم:آویشن کجا داری میری؟چیکار می خوای بکنی؟
از آسانسور خارج شدم و گفتم:کارت نباشه.
-مگه می خوای بری بمیری که دو ساعت وصیت کردی؟
پوزخندی زدم و گفتم:اینشو دیگه نمی دونم.
گوشی رو قطع کردم.مدام از طرف رزیتا و آزیتا زنگ می خورد.آزیتا هم حتما با دیدن کارتون ها همه چی رو فهمیده.گوشی رو خاموش کردم ولی دلم نیومد بندازمش دور.دستم رو برای یه تاکسی دراز کردم.تاکسی جلوی پام ترمز کرد و با گفتن دربست برق رو به نگاهش نشوندم.جلوی آشناترین آدرس دنیا متوقف شدم. پول رو حساب کردم و پیاده شدم..یه گوشه وایستادم و کشیک خونه رو دادم.کاش می شد ماشینم رو می آوردم.بارون گرفت.نم نمش روی گونه ام ریخته می شد.انقدر منتظر موندم که رضوان و ارمیا بیرون رفتند. نگاهم رو بهشون دوختم.توی ماشین بودند و نمی شد چیزی رو دید.رفتند و من هم با کلید وارد خونه شدم. امشب مهمونی بزرگ یه دندونپزشک بزرگ بود.مگه می شد نرن؟البته این یه قسمت از نقشه رو مدیون خودم
بودم که به عنوان دندون پزشک ازم دعوت شده بود.هه!دندون پزشک.
romangram.com | @romangram_com