رمان فردا بدون من

#فردا_بدون_من_پارت_319

یہ جوری نگاهش کردم کہ یعنی بہ توچہ ولی گفتم:

"تصادف کردم!"

راد:"بخاطرهمین دوهفتہ نیومدی دانشگاه ؟"

من:"بلـــہ استاد،

اگہ سوال دیگہ ای ندارید من بشینم"

لبخندی زدوگفت:

"بشین"

حوصلہ ی آنیتا ومهدیہ وعرفانہ رو نداشتم پس بدون توجہ بہ جایی کہ کنارشون واسم نگہ داشتہ بودن رفتم بانگاهی بہ اطراف روی تنها صندلیہ خالی یعنی کنارپانتہ آ نشستم

پانتہ آ:"شنیدم بابات فوت کرده

تسلیت میگم"

من:"ممنون"

برعکس همیشہ کہ همہ حرفای استادو یادداشت میکردم فقط داشتم جزوم خط خطی میکردم

باضربہ ای کہ پانتہ آ بہ پهلوم زد برگشتم طرفش کہ بہ طرف دیگم اشاره کرد برگشتم کہ دیدم راد اونطرفم وایستاده داره بہ برگم کہ پراز متناوشکلای بی سرو تہ نگاه میکنہ

راد:"همیشہ ازدانشجوهایی مثل شما کہ ریز بہ ریز حرفای استادشون و یادداشت میکردندخوشم میومد!"

و اشاره ای بہ برگم کرد بی توجہ بہ کنایہ ی تو حرفاش بی تفاوت نگاهش کردم وچیزی نگفتم

کلاس کہ تموم شد وسایلم وجمع کردم وبایہ خستہ نباشیدبہ راد داشتم ازکلاس میرفتم بیرون کہ راد گفت:

"مهرجو بمون کارت دارم "

بی هیچ حرفی بہ دیوارکلاس تکیہ دادم ومنتظرموندم تاجواب سوال بچہ ها رو بده وبگہ چیکارم داره

romangram.com | @romangram_com