رمان اعتراف در دقیقه نود

#اعتراف_در_دقیقه_نود__پارت_107

آخه بهونه کم بود.

وقتی دیدم همه منتظرجوابم هستند به اجبارقبول کردم .

کیان سریع رفت تا اگه شده بلیط بگیره . آقای زمانی هم بعدازخداحافظی به شرکت رفت . من مونده بودم والنا که زبون هم رونمی فهمیدیم . لبخندی بهش زدم وبه اتاق خواب رفتم . رختخوابم رو که نامرتب رهاش کرده بودم مرتب کردم وبه پذیرایی برگشتم . روی مبل خودم رورهاکردم .خدایا چه گیری کردم .کی تواین سرما بلندمیشه بره شیراز .تازه دیشب تهران برف اومده بود. زمستونبود .شوخی که نبود !

حسابی دمق بودم که تلفن خونه زنگ خورد . مرضیه خانم ازتوآشپزخونه داد زد :

تاراجون عزیزم تلفن رو جواب بده من دستم بنده .

بلندشدم وبه سمت تلفن رفتم .

الو

سلام تاراخانم

سلام

بلیط گرفتم اماچون برای ساعت یک بعدازظهره خواستم زودتر خبر بدم که سریع وسایلتون روجمع کنید .

ناخوداگاه نگاهی به ساعتم انداختم وتقریباًجیغ کشیدم:

الان که ساعت یازده است .

romangram.com | @romangram_com